Alzheimer: behandeling op komst?

Bij veel van mijn leeftijdsgenoten zit de schrik voor dementie er dik in.
Zelf zeg ik ook dikwijls dat ik veel gemakkelijker fysieke problemen bij het ouder worden kan aanvaarden, dan langzame geestelijke aftakeling.
Maar Alzheimer hangt als een zwaard van Damocles boven de hoofden van alle senioren.
En tot nu toe zijn er weinig middelen beschikbaar om de ziekte te behandelen.
Maar misschien kan daar nu toch verandering in komen.

In Cell van deze maand berichten een aantal onderzoekers van het University of Texas Southwestern Medical Center – Dallas, over hun vondst dat de relatief eenvoudige stof aminopropylcarbazol (codenaam P7C3) in staat is om in muizen zenuwcellen te laten groeien en te laten overleven.
Dit laatste is belangrijk.
Want hoewel hersenen nieuwe zenuwcellen kunnen aanmaken, sterven er veel van die nieuwe cellen af vóór ze in het netwerk van neuronen kunnen functioneren.
P7C3 stimuleert de groei van de nieuwe zenuwcellen en verhoogt hun overlevingskans.


Daarenboven leken de proefdieren na toedienen van de stof ook veel beter te scoren op geheugen- en leertests.
Een ander groot voordeel van P7C3 is dat het niet moet ingespoten worden, maar onder de vorm van pillen kan worden toegediend.

Er moeten natuurlijk nog heel wat bijkomende onderzoekingen gebeuren vóór een concrete toepassing van de stof een kans krijgt.
Maar hoop doet leven.
Als ‘t maar niet te laat komt…

Altzheimer?

Dwarse Simon Rozendaal geeft in Elseviers Weekblad voortdurend zijn mening over allerlei problemen en situaties.
De hele heisa over de opwarming van de aarde en wat daar wel de oorzaak van is, is één van zijn stokpaardjes.
Maar dit keer gaat het over Altzheimer.
Wil je eens weten hoe het met jezelf op dat terrein gesteld is, dan moet je maar eens kijken naar het supersimpel testje dat hij voor je klaar heeft.
Of zou zijn testje toch iets te simpel zijn?
Klik op de startknop om het filmpje te zien.

Hoeveel aspirientjes produceer jij?

Toen ik nog als chemieleraar in het H.-Graf aan de slag was, liet ik mijn leerlingen van het 6de jaar Techniek-Wetenschappen elk jaar acetylsalicylzuur maken.

We kennen die verbinding beter als aspirine, de naam waaronder ze in 1899 door Bayer op de markt werd gebracht.
Jarenlang gebruik en jarenlang onderzoek hebben aangetoond dat deze eenvoudige verbinding een enorm toepassingsgebied bestrijkt: pijnstiller, koortsverlager, ontstekingsremmer, preventie van hartaanval en beroerte,...
Ook ik neem iedere morgen mijn tabletje cardioaspirine. Als ik het niet vergeet ten minste, want Aspirientjes helpen spijtig genoeg niet tegen "Altzheimer-light"...

De pijnstillende werking van aspirine is vooral toe te schrijven aan de salicylzuurkern in de molecule

Het was al geweten dat de vegetariërs onder ons behoorlijk grote concentraties salicylzuur in hun bloed hebben. Dit is vrij normaal te noemen want planten produceren vrij veel van dat zuur.
Het was b.v. al van in de oudheid bekend dat extracten van wilgenbladeren (wilg = salix in het Latijn - heb je hem?) pijnstillend werken.
In het gerenomeerde tijdschrift Nature is nu recent een studie verschenen die aantoont dat planten bij beschadiging in de buurt van de wonde extra salicylzuur produceren.

Maar ook bij niet-vegetariërs vond men bij ontstekingen en andere ziektverschijnselen vrij hoge concentraties salicylzuur in het bloed.
In het Journal of Agricultural and Food Chemistry is nu een studie gepubliceerd die aantoont dat het menselijk lichaam zijn lichaamseigen salicylzuur kan aanmaken!

Mensen zullen hierin weer van elkaar verschillen: mannen en
vrouwen(!) die niet dikwijls koppijn hebben zullen wellicht een intern aspirinefabriekje hebben dat behoorlijk goed draait.
Ge moet maar chance hebben...

Drink rode wijn en vergeet je zorgen

Wetenschappers hebben al een tijdje hun hoofd gebroken over de zogenaamde "Franse paradox": hoe kan het dat in een land waar in doorsnee nogal cholesterol- en vetrijk gegeten wordt, het sterftecijfer aan hartkwalen vrij laag ligt. U raadt het misschien al: de rode wijn zit er voor iets tussen.

En nu hebben Alzheimeronderzoekers van de UCLA (University of California Los Angeles) er nog een schepje bovenop gedaan: ze hebben aangetoond dat de polyfenolen in rode wijn ook

plaquevorming bemoeilijken, zodat hersencellen veel minder snel vernietigd worden.

Daarnaast zijn er studies die aantonen dat die polyfenolen ook bepaalde tumorvormingen (bij borstkankers b.v.) tegengaan.

Als dat geen alibi is om vanavond nog een lekker glaasje te drinken. Jij ook? Niet vergeten!

P.S. voor de chemisch geïnteresseerden: polyfenolen zijn complexe verbindingen die meerdere fenolkernen in hun structuur bevatten. Door de aanwezigheid van de OH-groepen in de molecule werken ze als antioxydantia.

Een eenvoudig voorbeeld is resveratrol (en om eens geleerd te doen: de systematische naam is: 5-[(E)-2-(4'-hydroxyphenyl)- ethenyl]benzene-1,3-diol):