Eeeeek, een spin!

Bij het zien van zo’n beestje in de badkuip bijvoorbeeld, zal menig vrouwspersoon de geluidsnorm wel eventjes overschrijden.
Sommige mannen misschien ook.
Ik niet. Ik vang ze met de blote hand.
Mia schreeuwt daar ook niet voor.
Ze is niet zo’n giller.
En van spinnen heeft ze maar een klein beetje bang.
Zelfs meer van kleine spinnetjes dan van die grote exemplaren. Kleintjes zijn meer venijnige bijtertjes zegt ze.

Dat paniekgedrag voor spinnen lijkt anders wel een typisch vrouwelijk gedragspatroon te zijn.
Een studie van David Rakison, een ontwikkelingspsycholoog van de Carnegie Mellon University in Pittsburgh, Pennsylvania, stelt dat vrouwen genetisch voorbestemd zijn om schrikreacties te vertonen bij het zien van “gevaarlijke dieren”.
Hij stelde vast dat meisjes-baby’s al van 11 maanden oud, beelden van spinnen associëren met angstreacties.
Jongetjes van die leeftijd blijven onbewogen bij de spinnenbeeldjes.
Rakinson verklaart het verschil in gedrag als een overblijfsel van het oerpatroon van jager (man) – verzamelaar (vrouw).
Aangeboren schrik voor spinnen kan vrouwen geholpen helpen bij het vermijden van gevaarlijke dieren. Bij mannen kan het risico durven nemen evolutionair juist een voordeel geweest zijn om succes te hebben bij het jagen.


Als ik het goed begrijp zit ik dan eigenlijk met een aangeboren jagerke in huis. Een beetje afwijkend van het normale oer-vrouwspatroon.
Maar zo erg vind ik dat nu ook weer niet.
Een lief jagerke is beter dan een triestig verzamelaarke.

Wist jij dat ook al?

Optimistische vrouwen hebben een kans op een langer leven.
Heb jij ook het gevoel dat je dat al lang wist?
En dat chagrijnige, depressieve en pessimistische types het minder lang uithouden?


Goed, maar wetenschap steunt niet op gevoel.
Wetenschap steunt op rationeel onderzoek.
Wat niet betekent dat gevoel, gevoeligheden en emoties wetenschappelijk werk niet beïnvloeden.
Je moet er maar eens de geschiedenis van de ontdekking van de structuur van DNA op nalezen b.v.
De gevoeligheden tussen enerzijds de ontdekkers James Watson en Francis Crick en anderzijds Rosalind Franklin heeft in het verloop van dat onderzoekswerk een belangrijke rol gespeeld.
Bij gelegenheid blog ik daar nog wel eens over.

Terug naar de optimistische vrouwen en het wetenschappelijk onderzoek daarover.
Een team van de universiteit van Pittsburgh, onder leiding van Hilary Tindle, heeft eergisteren in het tijdschrift Circulation de resultaten van een uitgebreide studie gepubliceerd over het verband tussen optimisme, hartziekten en levenskansen.

Ze hebben bijna 100.000 (!) vrouwen bij hun onderzoek betrokken.
En de resultaten liegen er niet om.
Pessimistische ladies hadden een hogere bloeddruk én een hoger cholesterolgehalte in het bloed.
Zelfs als men rekening hield met bepaalde risicofactoren aanwezig in de leef- en werkomgeving van de vrouwen, bleek uit het onderzoek dat een optimistische attitude risico verlagend werkt.
Optimistisch vrouwen bleken 9% minder kans op hartziekten te hebben en 14% minder kans op overlijden aan een kanker!
De pessimistische, cynische, negatief denkende en wantrouwende vrouwen, bleken over dezelfde tijdspanne 16% meer kans op overlijden te hebben.
De onderzoeksgroep kan geen sluitende verklaring geven voor het gevonden verband.
Het zou b.v. kunnen dat de optimisten onder de vrouwen er een gezondere levensstijl op na houden dan de negatievelingen: minder roken, meer sporten, gezonder eten.


Bij het lezen van zo’n onderzoek spoken onmiddellijk een aantal vragen door mijn koppeke.
Is pessimisme of optimisme je lot, je voorbestemdheid?
Kan je er iets aan doen als je een zwartkijker bent?
Of zit dat in je genen?
Zit pessimisme én optimisme bij iedereen in de genen, maar bepaalt het milieu waarin je opgroeit en leeft of de pessimisme-genen of de optimisme -genen tot uiting komen?
Kan onderwijs daar iets aan doen?
En wat is het verband tussen je levenshouding en de chemische fabriekjes in je cellen?
Maken optimisten andere stoffen aan dan pessimisten?
Maken pessimisten meer stoffen aan die schadelijke effecten hebben dan optimisten?
Over welke stoffen gaat het dan?
Ik hoop dat vervolgonderzoek daar op termijn antwoorden kan op geven.
Er is dus nog veel werk aan de winkel.

Even dit nog.
Het onderzoek van de groep rond Hilary Tindle ging alleen over vrouwen.
Maar geen nood mannen. Voor ons geldt precies het zelfde.
Daar had een Nederlandse groep in 2004 al een onderzoek over gepubliceerd in de Archives of General Psychiatry.


Dus: optimist, wat later in de kist…
Of is dat té optimistisch?

Meest inspirerende vrouwelijke wetenschappers

Het Engelse wetenschappelijk magazine New Scientist heeft onder haar internationaal lezerspubliek een enquête gehouden om te weten te komen welke vrouwelijke wetenschapster de meest inspirerende aller tijden is.
Ik wil jullie dat klassement niet onthouden.
En ik geef hier en daar nog wat aanvullende toelichting en waar mogelijk een foto.

1 Marie Curie 1867-1934 - 25,1% van alle stemmen. Natuurkundige. Eerste Europese vrouw die een doctoraat in de wetenschappen haalde.
Won 2 Nobelprijzen: voor fysica in 1903 samen met haar man Pierre Curie en voor scheikunde in 1911.
Gestorven aan kanker ten gevolge van straling.

2 Rosalind Franklin 1920-1958 - 14,2% van alle stemmen
Scheikundige die door haar X-straalonderzoek aan DNA-kristallen een fundamentele bijdrage leverde tot de opheldering van de DNA-structuur door James Watson en Francis Crick in 1953.
Jong gestorven, dramatische figuur omwille van haar conflict met de ontdekkers van DNA.

3 Hypatia of Alexandria 370-415 - 9,4% van alle stemmen
Was mij onbekend.
Wordt beschouwd als de eerste vrouwelijke wiskundige.
Leverde bijdragen tot de meetkunde, algebra en astronomie. Werd in Alexandrië vermoord door fundamentele christenen.

4 Jocelyn Bell Burnell 1943 - 4,7% van alle stemmen
Astronome. Medeontdekster van pulsars tijdens haar studies.
Kon daardoor geen aanspraak maken op een Nobelprijs.
Haar promototor Anthony Hewish ging met de eer lopen.

5 Ada, Countess Lovelace 1815-1852 – 4,5% van alle stemmen
Zorgde als wiskundige voor de belangrijkste theoretische bijdrage aan het werk van Charles Babbage bij zijn ontwikkeling van de eerste computer.

6 Lise Meitner 1878-1968 – 4,4% van alle stemmen
Ontdekte samen met Otto Hahn de kernsplitsing.
Maar het was alleen Otto Hahn die hiervoor met de eer ging lopen toen hij in 1944 de Nobelprijs scheikunde kreeg.
Nadien heeft ze nog wel andere prijzen gekregen ter compensatie maar dat waren toch wel vijgen na Pasen.

7 Dorothy Hodgkin 1910-1994 – 3,8% van alle stemmen
Deze Engelse scheikundige had voor mijn part meer stemmen verdiend.
Zij perfectioneerde de techniek van de X-straaldiffractie. Zonder die techniek was de opheldering van de structuur van DNA en van “levenseiwittten” zoals hemoglobine onmogelijk geweest.
Kreeg de Nobelprijs scheikunde in 1964.

8 Sophie Germain 1776-1831 - 3,7% van alle stemmen
Een mij onbekende Franse wiskundige die belangrijke bijdragen leverde tot het oplossen van de stelling van Fermat die al in 1637 werd geformuleerd.
Je kent wellicht nog wel het “ezelsbrugske” of de stelling van Pythagoras c²= a² + b².
Welnu, Fermat stelde dat zo'n splitsing van een positief geheel getal in machten, nooit kan geschreven worden voor exponenten groter dan 2.
Pas meer dan 300 jaar later, in 1994, werd die stelling door de Britse wiskundige Andrew Wiles bewezen.

9 Rachel Carson 1907-1964 - 3,3% van alle stemmen
Amerikaanse biologe en schrijfster. Best gekend voor haar boek “Silent Spring” (Dode Lente). Dit boek waarin ze de gevaren van overmatig gebruik van pesticiden (DDT b.v) en herbiciden aanklaagt, was de start van de wereldwijde milieubewustwording.

10 Jane Goodall 1934- 2,7% van alle stemmen
Engelse biologe en antropologe.
Je hebt ze waarschijnlijk al eens op TV gezien in een filmpje over het sociale gedrag bij mensapen.
Ze toonde o.a. het gebruik van werktuigen aan bij de chimpansees.

Stuk voor stuk vrouwen zonder wie onze wereld niet zou zijn zijn wat hij nu is. Ondanks al het negatieve waarmee we dagelijks overspoeld worden.
Inspiratie voor onze Vlaamse meisjes?