Wie zich een beetje (of veel)
depressief voelt ziet zijn omgeving
figuurlijk niet al te rooskleurig.
Overal lijken
grijze wolken rond te drijven. Triestig is het allemaal.
Iedereen heeft dat al wel eens meegemaakt.
Maar gelukkig gaat het meestal vlug voorbij en komt de zon
figuurlijk snel weer van achter de sombere wolken piepen.
Maar nu blijkt dat dit somber zien bij een trieste bui
niet alleen een mentale ervaring is.
Het alles grijs zien bij een depressieve gemoedstoestand lijkt ook aan
een fysieke realiteit te beantwoorden!
Onderzoekers van de
Universiteit van Freiburg hebben aangetoond dat mensen met een depressie
moeilijk zwart-wit contrasten kunnen onderscheiden.
Ze zien dus niet alleen geestelijk, maar ook
letterlijk alles veel grijzer!
Het team onder leiding van
Dr. Ludger Tebartz heeft vorige week (15 juli) zijn onderzoeksresultaten gepubliceerd in
Biological Psychiatry
Een samenvatting kan je lezen in
Scribd.
Er is volgens de onderzoekers zelfs een verband tussen de mate van contrastverlies en de graad van depressie.
Ze hopen op basis van hun bevindingen
een objectieve methode te kunnen ontwikkelen om de mate van depressie te meten.
Zou ook het omgekeerde niet waar zijn: zou een grijze contrastloze omgeving, geen grijze gedachten veroorzaken?
Ik ben er bijna zeker van. Zelfs zonder geleerd onderzoek.
Zoek dus maar de zonzij!