Duik eens mee met een aalscholver!

Anderhalve week geleden vertoefden we nog in Cap Hornu, aan de schitterende baai van de Somme.
We hebben er veel gefietst en lekker gegeten.
En we hebben er ook het uniek Parc Ornitologique du Marquenterre bezocht.

Toen ik de voorbije dagen mijn foto’s aan het ordenen was, kwam ik terecht bij een opname van een groepje aalscholvers. Ze zaten tussen twee visbeurten in, vredig te zonnen op een klein eilandje op één van de vele plassen die het park rijk is:

Aalscholvers hebben we bij onze fietsreisjes al wel meer ontmoet. Langs de kusten van de Waddeneilanden bijvoorbeeld, waar we ze op meerpalen zagen zitten, de vleugels gespreid om ze beter te laten drogen na een duik.
En dus ook aalscholvers, (des cormorans in 't Frans), in dit fantastisch Picardisch watervogelpark.

Bij mijn zoektocht op het net naar wat meer informatie over deze handige vissers, kwam ik per toeval op een zeer bijzonder filmpje.
Onderzoekers van de Wildlife Conservation Society (WCS), onder leiding van Flavio Quintana, hebben op een wel zeer speciale wijze het voedingsgedrag van aalscholvers onderzocht.
Ze bevestigden een kleine camera op de vogels en konden zó volgen hoe diep en hoe lang ze wel duiken op zoek naar voedsel.
De opnamen werden gemaakt aan de Patogonische kusten. waar meer dan 7000 aalscholvers verblijven in een door het WCS beschermd gebied. Meer dan 400 van die vogels worden gevolgd, o.a. via GPS. En in dit geval dus ook via minicamera’s.

Uit de beelden blijkt dat de vogels tot twee en een halve minuut onder water blijven en dat ze slechts 40 seconden nodig hebben om de 45 meter diepe oceaanbodem te bereiken!
Dan blijven ze daar nog 80 seconden speuren naar een geschikte prooi vóór ze terug naar de oppervlakte gaan.
En dan zijn ze verplicht om hun vleugels gespreid in de zon te laten drogen.
Want in tegenstelling tot andere watervolgels is hun verenpak zó geconstrueerd dat het water er goed kan in binnendringen. Hun veren worden dus helemaal nat. Zó wordt de aanwezige lucht weggeperst. Daardoor vermindert hun drijfkracht en kunnen ze dieper duiken.
Die “fysica-verklaring” heb ik gevonden in “Wingspreading behavior of the cormorant”

Bekijk dit spectaculair filmpje en duik maar eens mee met die sierlijke, bijzondere aalscholvers!

.

Baie de Somme

We beleven de laatste uurtjes van een weekje heerlijke fietsvakantie in Frankrijk.
Onze verblijfplaats de voorbije dagen was Cap Hornu in de baai van de Somme.
Een echte aanrader voor wie de drukte wil ontlopen en wil genieten van rust en natuurschoon.
Het filmpje hieronder geeft je een idee van al die schoonheid, maar je moet het echt zelf beleven.
Een aanrader!

Zoek een bed en de rest in de zon

Ben je dat deprimerende rotweer van bij ons ook kotsbeu?
Wil je naar de verkwikkende zon?
Voor de Amerikanen heeft Google al zijn Google Hotel Finder beschikbaar.
In Europa moeten we daar nog even op wachten.
Maar Bedmap je alvast helpen bij het vinden van een geschikt hotelletje met de gewenste ligging.
Als je bestemming op een niet al te afgelegen plekje ligt tenminste...  
Proberen maar.

Vakantielied

Trek je er binnenkort ook even tussenuit?
Herman Finkers ook. Met een fris liedje over onze Waalse zusterstreek.
Zou Elio daar blij mee zijn?

En een potje met vet..

Festivalitis op komst

De studenten zijn aan een paar lastige weken begonnen: blokken, examens, nagelbijten en hopen op een positieve deliberatie.
Maar als dan binnen een drietal weken alles achter de rug is en het resultaat is positief, begint de lange hete vakantiezomer.

Voor velen is die periode voor een deel gevuld met pop-, rock- en andere festivals.
TW Classic en Pukkelpop zijn voor Vlaanderen vaste bakens in dit verhaal.
En dure bakens.
TW Classic: € 69 inkom voor een dagticket
Pukkelpop: € 79 in kom voor een dagticket – € 155 voor een combiticket.
En dat zijn nog maar twee van de 9 Belgische zomerfestivals.
Voeg toe: verplaatsingskosten, eten en drank!
Het is dus te begrijpen dat de meeste van de festivalgangers voor de rest van hun vakantie een jobke moeten zoeken om al dat fraais te kunnen betalen.

Komt daarbij dat het festival aanbod zich niet tot ons landje beperkt.
Europa lijdt de komende maanden aan een echte festivalindigestie.
Een regelrechte festivalitis.

De Google Maps mashup hieronder laat dit heel duidelijk zien.
De kleurcode van de ringetjes heeft te maken met de maand waarin het gebeuren plaats vindt:



De grootte van de ringetjes heeft te maken met de uitgebreidheid van de line-up.
Dit is de rij en “het gewicht” van artiesten die op het programma staan.

Klik maar op de kaart en dan kom je op Festival Searcher.com terecht.
Elke klik op een rondje geeft je uitgebreid verdere informatie over de locatie, het vervoer naar en van, de kostprijs, de artiesten enz.



Wie zijn (dure) festivalbehoeften wil lenigen: keus te over dus!
En laat ons hopen dat muziek nog altijd de zeden verzacht…

Nood aan een vakantie-ideetje?

Verwend als we zijn, weten we soms niet waar we op vakantie willen.
Een luxeprobleem dus.
Wie zei er ook weer dat er crisis was?
Als jij ook zo moeilijk je bestemming kan kiezen, dan kan je hulp krijgen.
Via Google Maps natuurlijk.
De mashup terzake toont willekeurig op de kaart toeristische bestemmingen en laat er een video over zien.
 
Klik op de “click here to start travelling”-knop en je bent vertrokken.
Op de kaart krijg je een videootje te zien over een toeristische attractie op een bepaalde locatie.
Klik je op de naam van die attractie (boven het filmpje) dan wordt je doorverbonden naar een site met (veel) meer informatie.
Wil je naar een andere bestemming, dan klik je op de knop onder het filmpje.

 
Wie nu nog niet weet waar naar toe, moet maar thuis blijven!

RouteYou

Nu de lente definitief haar intrede gedaan heeft, is er geen reden meer om de wandelschoenen niet weer aan te trekken of de fiets niet van stal te halen.
Mooie fiets- en wandelroutes zijn er in overvloed, maar het is kwestie van er weet van te hebben.
Op internet is er een spiksplinternieuwe site geopend die daar zijn steentje wil toe bijdragen: RouteYou.

Met behulp van Google Maps kan je er routes zoeken en bekijken.
Maar als je je gratis registreert, kan je zelf ook routes maken met een routeplanner en ze beschikbaar stellen voor anderen. Je kan de routes ook printen en zelfs downloaden in GPS-formaat.
Een zeer interessant kenmerk van RouteYou zijn de profielkaartjes die je een idee geven van hoe vlak of hoe heuvelachtig de route wel is. Maar niet alleen dat: ook de bezienswaardigheden worden met icoontjes op het profiel vermeld.

 
Elk van die icoontjes is aanklikbaar. Je krijgt onmiddellijk op de kaart de locatie te zien en in een zijbalk verschijnt bijkomende informatie.

RouteYou is zonder twijfel een niet te missen site voor iedereen die wandel- en fietstochtjes in binnen- en buitenland wil uitstippelen.
Dus: bij je favorieten ermee en…gebruiken!

Vakantiefilmpkes

In deze vakantietijd ga ik heel even de wat luchtiger toer op.
Ik wil jullie twee filmpkes presenteren.

Het eerste is er één dat ik al lang koester.
Het is ook al jaren in omloop. Maar als chemist ligt het bij mij nog steeds in de boveste lade. Wat zou je willen als heel het periodiek systeem, de tabel van Mendeljeev, erin bezongen wordt.
De beeldkwaliteit is wel niet zo best, maar dat is in dit geval niet het belangrijkste.
Laat leraar Tom Lehrer (what’s in a name!) zijn gang maar gaan.



Nummer twee is een aanvulling op iets wat je waarschijnlijk in het echt of op TV al eens gedemonstreerd gezien hebt.
Als je het onschadelijke gas met kleine dichtheid helium (He) inademt, verandert de voortplantingssnelheid van het geluid zodanig dat je een hogere toon waarneemt.
Minder bekend is dat het inademen van een onschadelijk gas met hoge dichtheid, zoals zwavelhexafluoride (SF₆), de voortplantingssnelheid van het geluid zodanig verandert dat je een lagere toon waarneemt.
Luister maar eens. En doe dat toch maar liefst niet na.

Kalverliefde

Het is niet altijd wat je in het begin zou denken.
Maar ja op een vakantie in Spanje weet je nooit…

Oost west, thuis gezondst

We hadden voor deze zomer een reis naar China gepland. Eigenlijk was het een eclipsreis. We zouden samen met een groep amateur-astronomen van het Europlanetarium in Genk, de zonsverduistering in China gaan bekijken. De langste ecilps van de 21ste eeuw op 22 juli: 6 minuten en 39 seconden in de totaliteitszone. Een zee van tijd om zo ’n fenomenaal natuurverschijnsel te bewonderen.
En dan China zelf, dat nog steeds mysterieuze land.

Maar door omstandigheden hebben we deze reis moeten schrappen.
We blijven nu dichter bij huis.
We gaan fietsen in het Brugse ommeland en langs de Gentse Leie.
Anders, veel dichter bij huis en… ook mooi.
En waarschijnlijk ook veel gezonder.

Volgens een onderzoek dat binnenkort (4 augustus) in de Annals of Internal Medicine gepubliceerd zal worden, maar waarvan al een preview is vrijgegeven, is een vakantie dicht bij huis verstandiger dan ver weg reizen.
Divay Chandra en zijn collega’s van de Harvard School of Public Health in Boston (VS) concluderen uit hun overzichtsonderzoek dat mensen die verre reizen maken drie keer meer kans hebben op de vorming van een bloedprop in de aderen.
Dikwijls worden vooral lange vliegreizen met de vinger gewezen. Maar volgens het onderzoek dat uitgevoerd werd aan de hand van gegevens van meer dan 4000 trombosepatiënten, maak het allemaal niets uit. Of je met een vliegtuig reist, per auto of per bus: per periode van twee uur dat je reist, verhoogt het risico op trombose met bijna 20% !

Gezien de voortdurende toename van het aantal lange afstandsvluchten, maar ook tijdens lange reizen met andere verplaatsingsmiddelen, moet er volgens de Amerikanen werk gemaakt worden van preventie. Door b.v. bewegingsoefeningen tijdens lange vliegtuigreizen, regelmatige rust- en bewegingspauzes tijdens auto(bus)reizen, veel water drinken enz.

Of…in Vlaanderen gaan fietsen in plaats van in China naar een verdwijnende zon te gaan kijken.
Maar daar had ik toch een paar rondjes joggen in de jumbojet voor over gehad.

Het Vinne en Zoutleeuw: prachtig!

Ondanks het drukkend warme weer hebben we gisteren toch een wandelingske van een 12-tal km gemaakt.
We zijn niet heel dicht bij de deur gebleven.
We hebben ons verplaatst naar Zoutleeuw in Vlaams-Brabant.
Toch een 35 km van Romershoven af.
Maar het loonde echt de moeite.
De wandeling georganiseerd door de Zoutleeuwse wandelclub Halewijn liep voor een groot deel door het natuurreservaat Het Vinne.

Het werd één van de mooiste natuurwandelingen die we ooit maakten.
Het Vinne is een uniek wandel- en recreatiegebied. De ongerepte schoonheid van dit gebied wordt, volgens mij, nergens in Vlaanderen geëvenaard.
Via vlonderpaden wandel je over het meer tussen een zeer rijke fauna en flora: kikkers, libellen, eenden, reigers, rietkragen, lisse, dotterbloemen, zeggesoorten…

En toch is dit maar heel recent weer mogelijk.
Tot een vijftal jaar geleden werden de oude turfputten die nu opnieuw het Vinne-meer vormen, kunstmatig droog gehouden omwille van de populierenplantages.
De beslissing om die plantages te kappen en het oude meer weer te laten volstromen heeft ervoor gezorgd dat dit waardevol natuurgebied zich langzaam in zijn oorspronkelijke toestand kan herstellen.
En dat wij er prachtig kunnen wandelen.
Wie meer wil weten over de ecologie, de geologie en de historiek van Het Vinne, kan op de site van Natuurpunt Zuid-Oost Brabant terecht.

Dat Het Vinne (“het ven”) oorspronkelijk een turfput was, heeft men achterhaald aan de hand van een charter van hertog Jan I van Brabant uit 1248, dat de inkomsten uit de turfwinning vermeldt.
En daarmee zijn we meteen aanbeland bij het rijke historische verleden van Zoutleeuw.
Van de 12de tot de 15de–16de eeuw was Zoutleeuw een belangrijke handelsstad, gekend om zijn lakenindustrie en gelegen op de toen zeer belangrijke zoutroute.
De oorlogen tussen Frankrijk en Engeland en de godsdienstvetes tussen katholieken en protestanten lagen mee aan de basis van het verval van het stadje.
Maar de rijkdom van weleer zie je nog schitterend weerspiegeld in het stadscentrum, met zijn indrukwekkend stadhuis, zijn vleeshuis, zijn lakenhuis en vooral ook zijn romaans-gotische Sint-Leonarduskerk.


Gelukkig bleef die prachtige kerk gespaard van de beeldenstorm.
De kerkschatten die er nog te zien zijn getuigen van de enorme welvaart van weleer. De kerk wordt niet voor niets het reliekschrijn van Brabant genoemd.

Zoek je een dagtrip om duimen en vingers van af te likken: ga naar Zoutleeuw.
Wandel door het rustgevende Vinne en verwonder je over het goed bewaard historisch centrum van dit gezellige Vlaams-Brabants stadje.

In de zon of niet?

De zon is er. Nog wel niet alle dagen volop, maar toch.
Meteen zag ik bij mij in de buurt de zonnebaadsters weer van wal steken.
En ik heb ze niet van te dicht durven inspecteren, zodat ik niet weet of ze voldoende zonnecrème op hun teer wintervelleke gesmeerd hadden.

Frank Deboosere had nochtans gewaarschuwd en we weten het stilaan allemaal wel: te hevige blootstelling aan UV-stralen verhoogt het risico op huidkanker.
Vooral de UV-B-straling met een golflengte tussen 280 nm en 315 nm (nm = nanometer = 10^-9 meter) is te mijden.
Maar of je met een factor-50-crème ook nog bruin wordt?
Factor 50 blokkeert immers 98% van de UV-A- en UV-B-straling!

Maar zonnebaden heeft blijkbaar ook zijn positief effect.
We weten wel dat het zonneke, als het niet te hevig is, echt deugd kan doen. Maar er is meer!
Een groep onderzoekers van de Karolinsky universiteit in Stockholm onder leiding van Pelle G. Lindqvist, heeft aangetoond dat het risico op aderverstopping bij zonnebaadsters 30% lager is dan bij wie dit niet doet.
Zij hebben hun resultaten gepubliceerd in het aprilnummer van de Journal of Thrombosis and Haematosis.
En ze hebben een wel heel uitgebreid onderzoek gedaan. Ze hebben 40.000(!!) Zweedse vrouwen opgevolgd gedurende 12 jaar (!!). Daarbij werden de gewoonten qua zonnebaden geobserveerd. Ook hun medische problematiek werd geïnventariseerd.
Van de onderzochte vrouwen waren 312 waarbij in die 12 jaar trombose optrad. En dat waren er die weinig of niet van het zonnetje profiteerden.
Ze stelden ook vast dat het risico op bloedklonters 50% hoger was in de wintermaanden december, januari en februari als er weing zon is.

Het positief effect van de zon wordt door Lindqvist gekoppeld aan een verhoogde productie van vitamine D in het lichaam.
Maar hoe vitamine D tegen trombose beschermt is nog onduidelijk.
De Zweedse onderzoekers zien in elk geval een duidelijk effect.
En ze stellen zelfs dat men echt best elke dag tijdens de middaguren, als de UV-straling het meest intensief is, een beetje in de zon wandelt! Wie in de zon beweegt en een zonnecrème opdoet die het verbranden belet ( en dat moet geen factor 50 zijn), loopt volgens de Zweden weinig of geen risico op huidkanker én krijgt van ons Laura bescherming tegen aderperikelen.

Ik vind dit een merkwaardige zaak.
Dat zonlicht de productie van vitamine D bevordert is allang bekend.
Maar vitamine D wordt in ons lichaam, onder invloed van UV-straling aangemaakt uit... je raadt het nooit: cholesterol!
Misschien ligt daar een deel van de verklaring: door in de zon te lopen, wordt er meer vitamine D aangemaakt en vermindert het gehalte aan cholesterol. En dat is positief voor ons aderstelsel!
Eureka! Ik zal Lindqvist eens bellen om hem te vragen wat hij van mijn (simpele) redenering denkt...

God save the Queen en Hillary’s Map

We zijn niet alleen als fervente Google Map fanaten. We bevinden ons in glorieus gezelschap.
De Queen of England heeft op haar website een Google Map opgenomen waarmee je de locaties van al haar verplichtingen tijdens de volgende 14 dagen kan volgen. Je kan dat zelfs voor alle leden van de Britse koninklijke familie proberen

Klik op de kaart

En nu is ook Hillary Clinton op Google-Map-kar gesprongen.
Op de site van de US Departement of State, kan je “travel with the Secratary of State Hillary Rodham Clinton”.
Je kan bijna de twinkel in haar oogjes zien als ze Karel De Gucht een handje schudt.

Klik op de kaart

Waar zouden koning Albert of onze kroonprins volgende week op vakantie gaan?
Waar zou Laurent met zijn hondjes gaan spelen?

Saffraan

Deze morgen vroeg Mia me: hoe zit dat nu weer met saffraan?
Ze herinnerde zich dat ze er ooit eens wat van gebruikt had toen ze een zeldzame keer een paella had klaargemaakt.

Die herinnering deed me ook al watertanden.
Ik dacht ook terug aan die keer toen ik met een groep Europese collega's in de straten van het feeërieke Valencia een reuzegrote en reuzelekkere paella kreeg voorgeschoteld.

Saffraan is één van de duurste specerijen.

Die hoge prijs hangt samen met de herkomst van saffraan: de fragiele meeldraden van de saffraankrokus.

Per bloem zijn er 3 meeldraden die saffraan opleveren. Ze worden met de hand van de bloem geplukt en dan bij voorkeur in de zon gedroogd.
Per kg saffraan zijn er maar liefst 150.000 bloemen of 450.000 meeldraden nodig!

Spanje is één van de voornaamste leveranciers en de streek rond Valencia is gekend om zijn goede kwaliteit.

Saffraan wordt gebruikt om zijn intense kleurkracht: één draadje is in staat om 1 liter kokend water in 1 uur diepgeel te kleuren.

Maar ook het aroma van saffraan is bijzonder.

Ik kan niet nalaten om er nu wat chemie bij te halen.

Het aroma en de kleur worden immers bepaald door de structuur van de saffraanmolecule.

De kleur wordt bepaald door de ketenlengte van een stuk in de molecule waarin afwisselend enkele en dubbele bindingen voorkomen: hoe langer dit stuk hoe donkerder de kleur.
Het aroma wordt bepaald door de gedeelten van de molecule die op de uiteinden zijn ingeplant.

Zo kunnen we een merkwaardige vergelijking maken tussen beta-caroteen, de molecule die de kleur en aroma van wortelen bepaalt, en de saffraanmolecule.
Als je van deze laatste de geleerde naam zou willen: beta-gentobiose-crocetine.

De sterke analogie tussen beide moleculen zal toch wel opvallen hoop ik.

Het middenstuk in beta-caroteen is langer waardoor de kleur een donkerder tint vertoont: oranje-rood i.p.v. het geel van saffraan.
De uiteinden van de saffraan moleculen zijn esters. Bij beta-caroteen is dit niet het geval.
En esters zijn nu eenmaal verantwoordelijk voor uitgesproken en meestal aangename aroma's.
Zo zijn alle fruitgeuren afkomstig van esters.

Wortelen en saffraan zijn chemisch gezien dus nogal verwant.

Het chemisch verschil zit hem vooral in het deel van de molecule dat het aroma bepaalt en de wijze waarop we dit aroma appreciëren. 

Het verschil in kostprijs is evenwel fenomenaal.

Maar ja: de gustibus et coloribus non disputandum en dan mag het soms wel wat kosten.

Fresnel en de bende van Wim

Ik ben al van bij de start een fan van De bende van Wim, vroeger op Canvas, nu op Eén 's zondagsavonds.
Bij de start van de nieuwe reeks gisterenavond hadden ze al direct mijn volle aandacht.

Boeiende locaties, schitterende camerabeelden en bij tijden sublieme witzwartfoto's van Michiel Hendryckx.

En in deze 1ste nieuwe aflevering een glimpje fysica op een vuurtoren aan de Britse krijtrotsen: Fresnel kwam tersprake.

Mijn vingers begonnen meteen te tintelen om daar iets meer over te schrijven.

Fresnellenzen hebben me altijd geboeid.

Gewone lenzen kennen we wel en weten zeker uit onze jeugdjaren dat je met een vergrootglas het zonlicht in één punt (min of meer toch) kan bundelen.
Dat brandpunt heeft zijn naam niet gestolen, want met de gefocuste zonne-energie in dat éne punt konden we plezierig vuurke stoken.

Dubbelbolle lenzen en platbolle lenzen breken een evenwijdige lichtbundel inderdaad zodanig dat alle lichtstralen in dat éne brandpunt samenkomen.
Maar ook het omgekeerde is waar: als men een lichtbron in het brandpunt van een bolle lens zet, onstaat er achter de lens een evenwijdige lichtbundel.

Stel nu dat je b.v. in een vuurtoren een meterbrede, krachtige lichtbundel wil.

Dan heb je een grote lens en een sterke lichtbron nodig.
Vooral die lens gaat dan snel geweldig veel wegen.

Maar in 1822 vond de Franse fysicus, Augustin Fresnel, de oplossing.

Hij zag in dat de weg die de lichtstralen door de lens volgen, enkel bepaald wordt door de kromming van de lensoppervlakken.
Hij construeerde een vernuftige lens waarbij die kromming behouden bleef maar met veel minder glas.

De tekening hieronder maakt duidelijk hoe dat in mekaar zit. Dat hoop ik toch.

Het ei van Columbus dus.
Sindsdien bestaat in vrijwel elke vuurtoren ter wereld, de optiek die voor de lichtbundel zorgt, uit een systeem van één of meedere grote, maar toch voldoend lichte Fresnellenzen.

Als krachtige lichtbron worden tegenwoordig sterke kwikjodidelampen gebruikt.

In de bekende Brandaris op Terschelling (dag Stijn!) is dat een 2200 W sterke lamp, waarrond Fresnellenzen draaien.

Daarmee wordt een lichtsterkte bereikt van 3.500.000 candela.
Ter vergelijking: een gloeilamp van 100 W heeft een lichtsterkte van 120 candela.
De Brandaris bereikt dus met zijn Fresneloptiek, een lichtsterkte van bijna 30.000 gloeilampen van 100 Watt!
Daardoor reikt de lichtbundel van tot 54 km ver in zee, als tenminste de meteorologische zichtbaarheid 10 zeemijl (= 18,52 km) bedraagt.

Merci monsieur Fresnel!

Firenze La Bella

Firenze is voor mijn part de mooiste stad van Italië.
Tijdens mijn periode in het H.Graf te Bilzen heb ik driemaal de gelegenheid gehad om de stad te bezoeken, samen met de leerlingen van het zesde jaar tijdens hun traditionele Italiëreis. Jean Hubrechts was telkens onze zeer deskundige gids.

Het schitterende centrum met de Santa Maria del Fiore, de Duomo, het Baptisterium,... hebben een blijvende indruk op mij gemaakt.

Google Maps Streetview geeft ons nu de ongelooflijke mogelijkheid om dáár in die straten te gaan rondlopen.
Probeer dit maar eens in de kaart hieronder: je kan klikken, scrollen, zoomen, draaien, kortom je kan het wondermooie centrum online bezoeken alsof het echt was:

Bekijk hier een grotere versie

Je kan via Google Maps Streetview ook andere delen van de stad bezoeken of andere steden. Wat dacht je van Rome b.v.? Of zoek met Google maar naar "streetviews" van andere steden "elders ter wereld". Doen!

Tijd

Op weg van Langenordnach naar Romershoven bezochten we gisteren in Furtwangen het grootste europees klokkenmuseum. Ongelofelijk op hoeveel manieren de mens al sinds eeuwen probeert tijd te meten en weer te geven.
Tijd is een begrip dat me al jarenlang bezighoudt. Ik zal er hier dus ook nog wel eventjes over doormijmeren. Maar vóór ik daaraan begin raad ik u aan om even de site van het museum te bezoeken.

Een Arabisch klokje. Het wordt tijd dat we dat leren lezen...

Zwart Woud

Terug van een korte herfstvakantie in het Zwarte Woud.
Het geluk was met ons: schitterend zonnig weer, een prachtige wandelomgeving, aangenaam gezelschap, een rustig goed hotel met een erg vriendelijke bediening. De beslommeringen van elke dag zijn weer eens een beetje weggeëbd. We kunnen er weer tegen.

Een panoramafoto vanaf de top in Feldberg (klik erop om te vergroten).