Moederdag 2012

Wie zijn moederke nog bij zich heeft op deze lentedag: koester haar met tere liefde.
Wie haar kwijt is, zoals ik, kan enkel weemoedig mijmeren over al die goede zorgzaamheid van weleer.
Op deze moederkensdag daarom dit oud maar mooi en zacht gedicht van Willem Elsschot.

Aan mijn moeder

Ik heb gedroomd, o moeder,
dat gij op sterven laagt,
en voor het al te sluiten
mij lang in d' oogen zaagt.

Gij spraakt van eerlijk blijven,
van recht door 't leven gaan;
hebt toen nog eens geglimlacht,
en alles was gedaan.

'k Wou om vergeving smeken,
waarvoor, ik wist het niet,
en bij u nederknielen;
mijn knieën bogen niet.

Toen wist ik dat 'k u nimmer
nog iets vergelden kon.
Uw stem deed mij ontwaken
in 't klare licht der zon.

Daar blonken groote tranen
van heil en droefenis.
En 'k voelde diep in 't harte
wat een moeder is.

Willem Elsschot – Antwerpen - 1902

Ideetje voor Moederdag?

Beste vaders, binnen een paar dagen is het weer zover: de tweede zondag van mei en dus vieren we in het grootste deel van Vlaanderen Moederkensdag.
Het is niet zo eenvoudig om bij die gelegenheid origineel uit de hoek te komen (als je dat zou willen).
Misschien is dit ideetje wel de moeite van het proberen waard, maar je moet wel zelf voor de gevolgen instaan: Het Insectenkookboek

Naar het schijnt een boek vol lekkere, knapperige recepten met voedzame en gezonde voeding.
En aan die voeding geen gebrek: op onze aarde komen er per mens 2 miljard insecten voor!
Volgens sommigen zijn insecten bijgevolg het voedsel van de toekomst. Want met ons klassiek dierlijk en plantaardig voedsel redden we het binnenkort niet meer voor de exponentieel groeiende wereldbevolking. We zullen er dus moeten aan wennen.
Trouwens zonder dat we het beseffen spelen we jaarlijks al meer van die zespotige diertjes naar binnen dan we denken. Naar het schijnt zo om en nabij de 500g per jaar, verstopt in fruit, koffie, muesli,…

Misschien wil moederke het wel eens proberen na 13 mei?
En als vaderke het lekker vindt, staat het binnenkort op zijn boodschappenlijstje als hij op pad gestuurd wordt: 200g gepelde garnalen sprinkhanen…

Voor alle moederkes

Een dag als deze moeten we in ere houden.
Ik ben ze al lang kwijt mijn moederke, maar toch is ze nooit weg bij mij .
En in dit mooi gedicht van Johanna Kruit, zie ik ze tastbaar bezig.
Geniet van deze dag, samen met je moederke, echt of in gedachte.

Wasdag

Mijn moeder zingt. Zij is alleen
en hangt de was op lange lijnen.
Achter de schuur zit ik. Steeds weer verschijnen
haar handen om de waslijn heen.

God is mijn licht, ik wandel op zijn pad
zingt zij. De lijnen raken vol.
De zon legt om haar hoofd een aureool
van goud dat zij nooit eerder had.

Dan is ze weg. Ik hoor de achterdeur
eerst opengaan en daarna dicht.
Achter de schuur zit ik, en mijn gezicht
is vol van tranen en van wasgoedgeur.

Johanna Kruit  Uit: 'Omtrent het getij', 1985.

Proficiat moederkes!

Vandaag vieren we in het grootste deel van Vlaanderen Moederdag.

Om alle moederkes te eren grijp ik dit jaar naar een wellicht niet zo bekend, maar erg mooi gedicht van Pierre H. Dubois.
En als je nog een moederke hebt: draag ze op handen!

Oud zijn of jong, moeder, maakt het verschil?
Alleen of samen zijn en stil te praten,
met de steeds ouder wordende gelaten
elkander aan te zien, vermoeid en stil?

Langzaam begint het tot mij door te dringen
de toegeruste eenzelvigheid der dingen,
het voortbestaan bij gratie van hun duur,
de gelijkvormigheid van ieder uur

en van de daden en van de gedachten.
Een nacht gelijkt altijd op alle nachten,
de woorden die men zwijgt of die men spreekt.
En langzaam wordt het hart dan losgeweekt.

En ik begrijp nu, moeder, hoe ik groei,
niet naar het licht maar naar de diepe zin
van al wat leeft sedert het eerst begin,
van vóór ik als verlangen u doorwoei.

Zou men armoe lijden om een mondje meer?

Niet altijd en overal te zien: hoe een zeepaardjesmoeder bevalt van een meeeeeeeeeerling.

Dank u wel moederkes!

Ik hoop dat je deze morgen ook voor de croissantjes gezorgd hebt.
En voor een mooi bloemeke. En misschien nog voor nog veel meer.
Want ze verdienen het onze moederkes.
Hoe we het ook draaien of keren, ze staan altijd voor ons klaar, we kunnen niet zonder.

Misschien heb je nog het geluk om je echt moederke nog bij je te hebben. Koester dan dat geluk en laat haar dat voelen.
Maar ook dat moederke dat dag in dag uit met je samenleeft en lief en leed met je deelt, moet je vandaag (maar ook morgen en overmorgen en….) op handen dragen!
Maak er samen weer een onvergetelijke dag van!

En met veel weemoed in het hart schenk ik aan alle moederkes dit wondermooi gedicht van Martinus Nijhoff

Moeder, weet je nog hoe vroeger
Toen ik klein was, wij tezaam
Iedren nacht een liedje, moeder,
Zongen voor het raam?

Moegespeeld en moe gesprongen,
Zat ik op uw schoot, en dacht,
In mijn nacht-goed kleine jongen,
Aan ‘t geheim der nacht.

Want als wij dan zingen gingen
’t Oude altijd-eendre lied,
Hoe God alle, alle dingen
Die wij doen, beziet.

Hoe zijn eeuw’ge, grote wond’ren
Steeds beschermend om ons zijn,
- Nimmer zong je moeder zonder ‘n
Beven dat refrein -

Dan zag ik de sterren flonk’ren
En de maan door wolken gaan,
d’Ouden nacht met wijze, donk’re
Ogen voor me staan