Andromeda

Andromeda is het dichtste zusje van onze eigen Melkweg.
Maar deze schitterende spiraalnevel staat toch nog altijd 2,5 miljoen lichtjaar van ons af.
Dat wil dus zeggen, dat als we Andromeda in het vizier krijgen, wij haar zien zoals ze er 2,5 miljoen jaar geleden uitzag.

NASA heeft in december de Wide-field Infrared Survey Explorer (WISE) gelanceerd om beelden te schieten van het heelal in infrarood licht.
De foto’s die WISE levert tonen dus de warmtestraling die door de objecten worden uitgestraald.
Voor astronomen is de studie van Andromeda interessant omdat dit stelsel een analoge structuur vertoont als onze Melkweg.

Eergisteren gaf NASA het volgende magnifiek WISE-infraroodbeeld van Andromeda vrij:


Foto: NASA/JPL-Caltech/UCL - Klik voor een groter beeld.

De blauwe zones in die foto zijn sterren.
Net zoals onze eigen ster, onze zon in onze Melkweg, sturen die sterren nogal wat warmte uit. Dit komt overeen met infraroodlicht van een korte golflengte. In dit geval zijn de waarnemingen gedaan voor straling met een golflengte van 3,4 micrometer. Het resultaat is gecodeerd in een blauwe kleur op de foto.
Andromeda is wat sterrenaantal betreft, de grot zus van onze Melkweg. Haar aantal sterren wordt geschat op een triljoen.
Dat is een miljoen x een miljoen x een miljoen.
Probeer je daar maar niets bij voor te stellen. Dit is onbegonnen werk.
Of toch: dit aantal sterren is toch nog een miljoen keer kleiner dan het aantal moleculen water in 30 ml water! Maar als we over moleculen en atomen praten zitten in het andere uiterste: het domein van het onvoorstelbaar kleine…
Onze Melkweg bevat, volgens de huidige schattingen “slechts” 200 miljard sterren. Dit is “slechts” 200 x een miljoen x een miljoen. En dus 5000 keer kleiner dan het triljoen van Andromeda.

De rodere gebieden op de foto komen overeen met de koelere zones van slierten interstellair (= tussen de sterren) stof binnen het Andromedastelsel. Hier wordt infrarood licht van minder energie en dus van een grotere golflengte uitgestraald. De waarnemingen in die zones werden gedaan voor infrarode straling van 22 micrometer. Die straling werd rood gecodeerd op de foto.

Het blauwe bolletje centraal onder de Andromedaschijf, is Messier 110, een “klein” bolvormig melkwegstelsel en één van de vele satellietstelsels van Andromeda.

Ben je akkoord: bij al die fenomenale grootheid zullen we maar best nederig het hoofd buigen nietwaar?

Onze Melkweg in één ongelooflijk schitterend beeld

Astronoom Axel Mellinger van de Central Michigan University heeft een ongelooflijke krachttoer gerealiseerd.
Op zijn website publiceert hij een unieke foto van onze Melkweg en haar onmiddellijke omgeving.
De horizontale lichtende streep is ons galactisch stelsel. Maar errond zijn nog andere melkwegstelsels waar te nemen.


Credit: Axel Mellinger, A Color All-Sky Panorama Image of the Milky Way

Dit schitterend panoramisch zicht is het resultaat van het combineren van meer dan 3000 opnames!
Mellinger heeft voor dit resultaat gedurende 22 maanden digitale opnames gemaakt in Zuid-Afrika, Texas en Michigan.
Maar na die opnames begon het lastige computerwerk om alles tot een onvertekend geheel te combineren. Ook de lichtvervuiling die in de foto’s aanwezig was ten gevolge van de opnameplaatsen moest weggewerkt worden.
Meer details over hoe hij dit voor mekaar gekregen heeft kan je lezen in Publ. Astron. Soc. Pacific 121, 1180-1187 (2009).

Als je op de foto hierboven klikt kom je op een interactieve versie van de foto terecht.
Dit moet je echt doen!
Daar kan je inzoomen en scrollen zoals je wil.
Bedenk dat elk lichtpuntje dat je ziet een ster is zoals onze zon en dat de de vlekken sterrennevels zijn met clusters van duizenden sterren.
Ons zonnestelseltje met onze kleine aarde, ligt aan de linkse rand op ongeveer 2/3 van de afstand tot het centrum.

 
Ik krijg het weer, dat gevoel: we zijn een nietigheid in het immense multiversum.
Bij al die grootsheid past alleen maar torenhoge nederigheid.