Geen aprilvis, maar een ideetje voor vaderkensdag!?

Voor aprilvissen moet je vandaag elders op het net zijn.
Maar wat ik jullie op 1 april presenteer kan (misschien?) binnen 70 dagen van pas komen.
Want binnen 70 dagen is het 10 juni en… vaderkensdag.

70 dagen is nog lang, maar begin al maar te sparen.
Want de Specialized Turbo is geen goedkoop ding: voor €5.499,00 (!) is hij vanaf mei in Europa beschikbaar:

Een gewoon fietske kan je dat beestje zeker niet noemen.
Op de achternaaf zit namelijk een elektrische naafmotor met een vermogen van 250W, voldoende om zonder verpinken 45km/h te halen. En de Muur, de Oude Kwaremont, de Patersberg, beklim je hiermee met de vingers in de neusgaten.
De batterij, met een uitneembare snelle lader, zit verwerkt in het frame en kan 342 Wh (= 295.000 calorieën) aan energie leveren.
Vóór- en achter-LED-licht, batterij-indicator en een geavanceerde fietscomputer, zijn geïntegreerd aanwezig.
En de hele elektronica is ANT+ compatibel. Dat houdt in dat er draadloze koppeling met extra-accessoires zoals hartslagmeter, cadansmeter,… mogelijk is.

Een echt juweeltje dus. Moederke wat wil je nog meer voor vaderke?
Maar het zou kunnen dat 70 dagen wat kort is als spaartijd…
Misschien moet het dan wel een nieuwe iPad worden (vanaf € 479 tot € 799)?
Of een nieuwe plastron kan ook altijd…
Laat vaderke intussen maar even watertanden:

Speel maar mee op de Lotto…

Le vélo nouveau est arrivé. Peut-être...

Ik hoop dat alles in orde is met dat Frans titeltje, Jean-Pierre?

Ik heb hier ooit al verteld dat ik in mijn (schaarse) vrije tijd fietsen herstel en afregel.
Ik doe dat met veel plezier.
Lekker om de kettingpons te kunnen hanteren, de remmen af te stellen, de derailleur af te regelen, de trapas op te zuiveren, de wielen te richten, … je handen vol plakkerig vet te "mogen" smeren.

Maar als het van een paar Hongaarse uitvinders afhangt, is de fietsketting binnenkort verleden tijd.
Via de site Stringbike en een filmpje op YouTube presenteerden Gábor Rácz, Róbert Kohlheb en Olivér Vonhauser onlangs hun kettingloze fiets.
Hun fiets, wordt aangedreven met stalen kabels en een katrollensysteem.
Vandaar de naam: stringbike.
In het filmpje hieronder kan je zien hoe het systeem werkt.

Een fiets zonder ketting kan zo zijn voordelen hebben.
Schakelen kan eenvoudig gebeuren door de katrollen te verplaatsen.
De aandrijfkabels moeten niet of veel minder gesmeerd worden dan een ketting vol roterende schakels.
Zonder vettige ketting is een kettingkast ook niet meer nodig. En als er voor een velomaker één ding de vuilbak in mag, dan is het zeker de gesloten kettingkast: vooral bij de oudere modellen damesfietsen: een enerverende prutserij om zoiets correct te (her)monteren.
Andere voordelen van het Hongaars systeem vind je op Hungarian Ambiance.

Maar ik weet het nog zo niet.
De kettingloze fiets is niet het eerste nieuwe idee om de klassieke tweewieler aan te passen. Veel wordt daar niet van in de praktijk gebracht.
Ik denk dat blijvende vernieuwing eerder zal zitten in elektronische schakelsystemen, en betere en lichtere materialen, En voor wie het nodig vindt: elektrische aandrijving met steeds beter wordende batterijen.

Laat ons dus de ketting nog maar een beetje houden.
En à la Ramses Shaffy “smeek” ik:
“Laat me, laat me, laat me mijn vette kettingpollen maar!”

Het Kopenhagen Wiel

Ik heb hier al eens laten horen dat ik in mijn vrije tijd (?!) graag aan fietsen sleutel: afregelen, herstellen, smeren,…
Fietsmechanica vind ik boeiend en… relatief eenvoudig.
Maar een fiets is tegenwoordig meer dan alleen maar mechanica.
Meer en meer komt ook daar de elektronica en de informatica van achter het hoekje loeren. 
Het was dan ook met veel belangstelling dat ik de artikels las over het nieuwe wiel dat door het Senseable City Laboratory van het gerenommeerd M.I.T. gisteren (15 december) werd voorgesteld.

Het MIT heeft een fietswiel ontworpen waarmee de afname van de bewegingsenergie (kinetische energie) wordt opgeslagen als de fietser remt (via een terugtraprem of “torpedorem” op het achterwiel).
Die opgeslagen energie kan dan gebruikt worden om de fiets gemakkelijker voort te laten bewegen bij bergop rijden b.v.
Bij het remmen wordt de vermindering in bewegingsenergie normaal in warmte omgezet en die gaat verloren in omgeving.
Maar bij dit wiel wordt die vrijgestelde energie gebruikt om een batterij op te laden die zich in de naaf van het achterwiel bevindt. 
Voor dit recuperatief remmen wordt het KERS-syteem (Kinetic Energy Recovery System) gebruikt, dat sinds dit jaar ook op de Formule1–bolides toegepast wordt.

The Copenhagen Wheel
Foto - Courtesy of the SENSEable City Lab

Het nieuwe wiel, met zijn opvallend brede rode achteras, werd gisteren voorgesteld in Kopenhagen, in het kader van de klimaatconferentie.
Het kreeg dan ook prompt de naam van Kopenhagen Wiel.
Er zit in dat achterwiel immers veel meer in dan alleen maar een batterij en een voortbewegingssysteem. Lees maar:

• een sensor die de luchtkwaliteit meet (CO₂-gehalte, NO_x-gehalte, temperatuur, luchtvochtigheid,…).
  Die meetgegevens kunnen doorgestuurd worden naar databanken waarmee luchtkwaliteit opgevolgd wordt
• een gevanceerde fietscomputer die je snelheid, afgelegde weg, calorieverbruik, trapcadans,… meet
• een elektronische anti-diefstal beveiliging, die het wiel bij diefstal blokkeert en de eigenaar per SMS verwittigt
• een GPS die je gevolgde route registreert, maar die je ook laat weten welke vrienden van je in de buurt fietsen en waar ze zich bevinden (zoiets als Google Lattitude – zie mijn bericht van 27 april dit jaar)

En al die meetgegevens worden draadloos, via een bluetooth verbinding, naar je smartphone gestuurd, die op je stuur gemonteerd wordt.
Dus alles compact, zonder draden, zonder aparte batterij.
Op het filmpje hieronder krijg je alles nog eens mooi op een rijtje.

Het ziet er wel interessant uit.
De kostprijs zou rond die van een doorsnee elektrische fiets liggen.
Ik zal er eens over nadenken als ik (binnen x jaar) de pedalen niet meer makkelijk rond krijg…

Oost west, thuis gezondst

We hadden voor deze zomer een reis naar China gepland. Eigenlijk was het een eclipsreis. We zouden samen met een groep amateur-astronomen van het Europlanetarium in Genk, de zonsverduistering in China gaan bekijken. De langste ecilps van de 21ste eeuw op 22 juli: 6 minuten en 39 seconden in de totaliteitszone. Een zee van tijd om zo ’n fenomenaal natuurverschijnsel te bewonderen.
En dan China zelf, dat nog steeds mysterieuze land.

Maar door omstandigheden hebben we deze reis moeten schrappen.
We blijven nu dichter bij huis.
We gaan fietsen in het Brugse ommeland en langs de Gentse Leie.
Anders, veel dichter bij huis en… ook mooi.
En waarschijnlijk ook veel gezonder.

Volgens een onderzoek dat binnenkort (4 augustus) in de Annals of Internal Medicine gepubliceerd zal worden, maar waarvan al een preview is vrijgegeven, is een vakantie dicht bij huis verstandiger dan ver weg reizen.
Divay Chandra en zijn collega’s van de Harvard School of Public Health in Boston (VS) concluderen uit hun overzichtsonderzoek dat mensen die verre reizen maken drie keer meer kans hebben op de vorming van een bloedprop in de aderen.
Dikwijls worden vooral lange vliegreizen met de vinger gewezen. Maar volgens het onderzoek dat uitgevoerd werd aan de hand van gegevens van meer dan 4000 trombosepatiënten, maak het allemaal niets uit. Of je met een vliegtuig reist, per auto of per bus: per periode van twee uur dat je reist, verhoogt het risico op trombose met bijna 20% !

Gezien de voortdurende toename van het aantal lange afstandsvluchten, maar ook tijdens lange reizen met andere verplaatsingsmiddelen, moet er volgens de Amerikanen werk gemaakt worden van preventie. Door b.v. bewegingsoefeningen tijdens lange vliegtuigreizen, regelmatige rust- en bewegingspauzes tijdens auto(bus)reizen, veel water drinken enz.

Of…in Vlaanderen gaan fietsen in plaats van in China naar een verdwijnende zon te gaan kijken.
Maar daar had ik toch een paar rondjes joggen in de jumbojet voor over gehad.

Koffie, koffie, lekker bakkie koffie

De lente is nu echt in 't land.
Ik heb deze week mijn sportfietske een flinke poets- en smeerbeurt gegeven. De derailleur is weer zo perfect mogelijk afgesteld. Alles is klaar om het stalen ros definitief van stal te halen en weer door Limburgs unieke natuur te pedaleren.
Het tochtje van 47 km dat ik (dagelijks als 't lukt ?) weer ga maken, loopt door het land van Katarakt. Binnenkort ligt dat er weer zalig bloesemend bij.

Mijn (bijna) dagelijkse zonde... weergeven op een grotere kaart.
Als je op de fietsertjes klikt krijg je meer informatie over het parcours.

Dat wordt dus weer genieten.
Alhoewel. Er zitten een paar flinke kuitenbijters bij onderweg. En bijten doen ze echt.
Maar misschien heb ik de remedie gevonden.
Neen geen Epo en geen amfetamines. Maar cafeïne!


Een lekker bakkie koffie dus en ik "vlieg" over Zammelenberg zonder dat ik hem in mijn quadriceps voel nijpen.

Onderzoekers van de universiteit van Illinois hebben in het aprilnummer van het International Journal of Sport Nutrition and Exercise Metabolism (IJSEM) de resultaten van hun onderzoek gepubliceerd. Daarin tonen ze aan dat cafeïne hét middel is om spierpijn bij het fietsen te onderdrukken.

Misschien dacht je aan het opwekkend effect van het cafeïne-moleculeke. Want je weet wel uit ervaring dat een paar tassen straffe koffie je hartje sneller kunnen doen kloppen. Neen hier gaat het om het verdovend effect als je pijn zou krijgen ten gevolge van een volgehouden lichamelijke inspanning. Door dit verdovend effect kan je de inspanning langer volhouden en presteer je beter.

De onderzoekers hebben 25 proefpersonen telkens twee lastige parcours laten fietsen. Vóór elke rit gaven ze elke proefpersoon een pil.
Soms zat in de pil het equivalent aan cafeïne van drie tassen straffe koffie, soms was het een placebopil die alleen maar wat suiker bevatte.
Alle proefpersonen gaven aan dat ze met de cafeïne-pil veel minder inspanningspijn voelden in de beenspieren. Zelfs die deelnemers die al dagelijks veel koffie dronken, voelden nóg het effect van de inname van cafeïne vlak vóór de inspanning.

Je mag er dus zeker van zijn: vóór ik straks vertrek zal ik mijn portie Douwe Egberts Dessert al binnen hebben. En ik neem nog een bidonneke extra mee voor onderweg.
Je zal me dan al fluitend boven zien komen in de steile Tommenstraat in Sint-Huibrechts-Hern.
Met de vingers in de neusgaten als het ware. Maar dat laatste zal niet lukken vrees ik. Want al zal ik dan geen kuitenpijn meer voelen, mijn korte adem zal mij blijven plagen.
Maar geen nood: misschien vinden ze daar volgende maand ook al weer iets op.
Ik blijf het volgen.

Valentijn is rood. Niet groen.

Ik wil je Valentijntje niet vergallen, geniet er maar van.

Maar het moet in deze barre tijden toch wel gezegd worden: waar is de goede oude tijd, toen Valentijn nog niet bestond en de klimaatverandering ook nog niet?
We hadden toen in elk geval van geen van beiden al gehoord.
Nu is het anders. Je valt over de Valentijnreclame en je mag geen stap meer zetten of je "ecologische voetafdruk" verpulvert het milieu.
Let maar op met die rozen op Valentijn bijvoorbeeld.

Of  je met rozen schenken je al dan niet misdraagt hangt af van waar die rozen komen.

Komen ze van een plaatselijke bloemist, dan mag je rustig blijven ademen. De CO₂ die je daarbij uitstoot en de CO₂ die de productie van je bloemenbos de lucht heeft ingestuurd, blijven samen binnen de perken.

Maar naar het schijnt wordt de overgrote meerderheid van de rozen die bij ons in grote bloemenzaken en supermarkten worden aangeboden, gekweekt in Holland en in Kenia.

Ik lees in de Scientific American dat de Engelse Cranford University een vergelijkende studie gemaakt heeft van de CO₂-impact van rozen afkomstig van onze noorderburen en die uit het Afrikaans land.

De kweek en het transport tot in de bloemenzaak van 12.000 Keniaanse rozen resulteerden in een CO₂-productie van 6.000 kg CO₂.

De kweek en het transport tot in de bloemenzaak van 12.000 Hollandse rozen resulteerden in een CO₂-productie van 35.000 kg CO₂.

De veel hogere verwarmings- en belichtingsimpact in b.v. het Nederlandse Delfgauw overtreffen in ruime mate de hogere transportimpact voor de bloemen uit het Keniaanse Naivasha.

Je tuiltje 12 Hollandse is dus nog altijd 35 kg CO₂ waard!

En dat is meer dan 17m³ CO₂ ! Bijna 1,5m³ CO₂ per roos!

Zou je niet beter een fruitkorfje schenken? Maar wie weet wat daardoor allemaal de lucht in vliegt.

Weet ge wat: geef elkaar nen dikken kus.

Maar daar zou ik dan een ferm feromonenverhaal kunnen bij vertellen.

Amaai, in wat voor ne wereld leven wij?!

Fietsmechanica

Sleutelen aan fietsen is voor mij een plezierig tijdverdrijf.

Het Web zit vol informatie over hoe je dat werkje best aanpakt.

Eén van de beste sites, The Bicycle Tutor, werkt met korte duidelijke video's. Je kan je wel voorstellen dat dit dan ook een stek is die ik regelmatig bezoek: http://bicycletutor.com/

De site van Sheldon Brown is een andere fantastische bron: http://www.sheldonbrown.com/glossary.html

Sheldon is spijtig genoeg in de loop van dit jaar overleden.