Chinees? Niet moeilijk!

Ik geef toe dat mijn titel hierboven wel enige overdrijving inhoudt.
Maar toch, als je Memrise.com bezoekt, zal je ondervinden dat het gemak waarmee je een vreemde taal kan leren, in sterke mate beïnvloed wordt door de didactische methode die gebruikt wordt.

Om je bijvoorbeeld Mandarijn chinees te leren, gebruikt Memrise.com tekeningen of foto’s die een relatie leggen tussen het beeld van het Chinese taalteken en zijn betekenis. 
De animatie hieronder maakt duidelijk hoe dat in mekaar zit:

Zo kan je snel verschillende taaltekens memoriseren.
5 Mandarijn-tekens in 2 minuten zegt men op de site.
Of dat waar is moet je zelf maar eens uitproberen!

Op Memrise.com kan je trouwens nog andere talen leren dan chinees.
Steeds steunt de didactische methode op het gebruik van geheugensteuntjes.
En die geheugensteuntjes zijn beelden, foto’s, tekeningen, filmpjes,…die je moeten toelaten om woorden in een vreemde taal tot de uwe te maken.
Maar je wordt niet alleen woordjes aangeleerd, je wordt ook op je kennis getoetst en je score en vooruitgang wordt bijgehouden.

Dit is vreemde talen leren op een leuke en efficiënte wijze.
De moeite van het proberen waard vind ik.
En nog een goede geheugentraining op de koop toe.

Dansend sorteren

Omwille van de interactieve interface waarmee we met onze PC’s communiceren, zouden we wel eens durven vergeten dat computers in feite niets anders zijn dan snelle gegevens-verwerkende machines.
Bij het verwerken van gegevens is het sorteren ervan een belangrijke bewerking.
Er zijn dan ook in de loop der jaren verschillende sorteeralgoritmen uitgedokterd.
Dat wil zeggen: methodes, werkwijzen, waarmee data efficiënt kunnen geordend worden.
De te kiezen sorteermethode hangt in hoge mate samen met de aard en de hoeveelheid gegevens die moeten gesorteerd worden.

De Roemeense Sapientia Unversity in het Transylvaanse Tirgu Mores, heeft een wel heel bijzondere didactische methode ontwikkeld om de verschillende sorteeralgoritmen aan haar studenten duidelijk te maken: de sorteerwijze wordt geïllustreerd door genummerde volksdansers!
Ze hebben er leuke en erg leerzame filmpjes van gemaakt en die op hun YouTube-kanaal voor iedereen toegankelijk gemaakt.
Ik presenteer er jullie vandaag twee met een beetje uitleg.
De andere kan je op hun kanaal zelf eens bekijken.

Insertion sort
Een willekeurige rij getallen van 0 tot 9 wordt volgens toenemende grootte gesorteerd.
Eerst worden de eerste twee getallen met elkaar vergeleken en volgens grootte geordend. Als deze op hun plaats staan, wordt het derde element vergeleken met het tweede en ook op de juiste plaats gezet. Het tweede wordt weer vergeleken met het eerste enz. Dit doen we totdat alle getallen in de juiste volgorde staan.
En dit alles op de tonen en de sierlijke pasjes van een Roemeense volksdans. 



Selection sort
Ook hier wordt een rij getallen van 0 tot 9 wordt volgens toenemende grootte gesorteerd.



Er wordt eerst gezocht naar het kleinste getal in de rij.
Als dat niet zelf het eerste is, wordt het verwisseld met het eerste getal in de rij.
Deze twee stappen worden herhaald met de rest van de rij getallen.
Zigeunermuziek moet hier het sorteergebeuren opvrolijken. 
Dat dit algoritme minder efficiënt (trager) werkt dan de insertion sort, wordt na een tijdje geïllustreerd: de weergavesnelheid van het filmpje wordt opgedreven
Maar daardoor verwordt het mooie melodietje tot een stomme tjingel tjangel.

Ja, time is money, zeker bij sorteren…

De Lego-printer

Wat ik gisteren op YouTube vond deed me terugdenken aan de jaren 80 van de vorige eeuw.
Toen ik nog “knutselde ongeriefd”.
Toen ik samen met Marc Meeus, mijn goede vriend uit Genoelselderen, het Vlaamse land afreisde om collega’s chemieleraren ervan te overtuigen om in hun chemielessen de computer als meet- en registratie-instrument te gebruiken.
We hadden zowaar een indrukwekkende titratiemachine in mekaar geknutseld, gestuurd door de fameuze BBC-B computer.
Ik heb er in 1988 zelfs de Prijs Kanunnik Delaruelle voor chemiedidactiek mee gewonnen. 
En daar ben ik nog altijd een beetje fier op.
Het beeldje dat ik als aandenken kreeg, heeft nog altijd een ereplaats in onze “living”.

  
Dat waren nog eens tijden.
We waren overenthousiast en we waren gelukkig met de primitieve machientjes die we bouwden en… die werkten.

De mannen (of vrouwen) die het Lego-printertje in mekaar gebokst hebben, zullen er zonder twijfel ook veel knutselplezier aan beleefd hebben.
Het heeft geen nut, maar ‘t werkt.
En geluk schuilt in de kleine dingen.

Chemieles anno 2010

Ik heb de tijd gekend dat chemie in het middelbaar onderwijs pure bord-en-krijt-chemie was.
Ik bedoel daarmee dat chemie H₂SO₄ was.
Een nietszeggende formule. De leerlingen kregen het vervaarlijke zuur nooit te zien.
En dat was niet alleen in Vlaanderen zo.
Zelfs in de VS circuleerde in de jaren 70 onder de chemiedidactici de boutade “silverchloride is a pale green gas”.
“Zilverchloride (witte vaste stof) is een bleekgroen gas”.
Dit antwoord van een leerling op een vraag over de stof zilverchloride, illustreerde het gegeven dat leerlingen allerlei eigenschappen van stoffen moesten van buiten leren zonder dat ze met de stoffen zelf kennis maakten.

Tijdens de laatste jaren van de vorige eeuw is daar verandering ten goede in gekomen.
Scholen kregen meer middelen om hun chemielessen levensechter te maken en er werd behoorlijk geïnvesteerd in labo-infrastructuur en didactisch materiaal.
Maar vooral in de algemeen vormende studierichtingen (ASO) bleef er binnen het lessenrooster nog te weinig tijd over om chemie voldoende experimenteel te benaderen.
Leraren met veel goede wil en hart voor hun vak organiseerden daarom b.v. “vrijdagavondlabo’s” waarin geïnteresseerde leerlingen na de lesweek hun chemiehartje konden ophalen met allerlei experimenten: aspirine maken, een parfum samenstellen, een kleurstof synthetiseren enz.

De laatste decennia is ook internet in de chemiedidactiek terecht gekomen.
In mijn oude school werken de leraren met de elektronische internetleeromgeving Moodle.
Ik zie dat vooral de chemieleraren daar zeer actief gebruik van maken. Leerlingen krijgen op de Moodle-pagina's van de school allerlei lesmateriaal ter beschikking: oefentesten, huis- en remediëringstaken, PowerPoints, adressen van interessante sites enz.
In de nieuwe trend om begrippen uit de chemie via internet te verduidelijken kan natuurlijk YouTube niet ontbreken.
Onlangs kwam ik via Twitter op een filmpje terecht waarin de reactiviteit van de verschillende elementen op een ludieke wijze wordt voorgesteld.
De atoomsoorten zijn deelnemers aan een fuif, een “chemical party”.
De weinig reactieve edelgassen zijn de muurbloempjes. Alkalimetalen (K bijvoorbeeld) reageren explosief met water enz.
Geniet ervan en denk er even over na hoe ze u die reactiviteit vroeger duidelijk gemaakt hebben.
Als je je daar nog iets van herinnert natuurlijk.
Als chemie voor u niet alleen maar H₂SO₄ is...