Posts tonen met het label biolgie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label biolgie. Alle posts tonen

dinsdag 26 februari 2013

Is NO de molecule voor het lange leven?

Stikstofmonoxide (NO) is een rare chemische verbinding.
Het is in normale omstandigheden een gas.
Een erg giftig gas, zelfs in zeer lage concentraties.
Maar in oplossing speelt NO een belangrijke rol in het functioneren van ons lichaam: het controleert onze haargroei, het doet bloedvaten uitzetten en het speelt een rol bij… de erectie!
Wanneer we de chemische structuur bekijken zien we dat het een radicaal is, want in de structuur komt een ongepaard elektron voor:
image
Ons immuunsysteem maak gebruikt van dit NO-radicaal om bacteriën te doden.

Maar NO heeft blijkbaar nog meer pijlen op zijn boog.
Er waren al vermoedens dat NO, in combinatie met een calorie-arm dieet, de levensduur kan verlengen.
In een studie uit 2005 had een groep onderzoekers onder leiding van Enzo Nisoli van de Universiteit van Milaan, ontdekt dat o.a. muizen, langer leefden en meer NO produceerden als ze met een calorie-arm dieet gevoed werden. Nizoli veronderstelde dat de verlenging van de levensduur te maken had met de verhoging van de NO-concentratie.
En die invloed van NO werd onlangs bevestigd door een studie van Amerikaanse onderzoekers van de University of New York onder leiding van Ivan Gusarov.
Dit onderzoek werd uitgevoerd met kleine, 1 mm lange, rondwormpjes, C.elegans, een veel gebruikt proefdiertje in de moleculaire biologie.

CrawlingCelegans

Wanneer deze wormpjes, die zelf geen NO kunnen aanmaken, gevoed werden met NO-producerende bacteriën, leefden ze langer.

Mensen zijn geen rondwormpjes natuurlijk.
Maar wie weet, vervult NO bij ons een analoge rol.
Wordt NO ook voor de mens de molecule voor het lange leven?
En dan volgt meteen de vraag: of (veel) langer levende mensen een gewenste evolutie is voor een nu al volgepropte aarde?

zaterdag 21 januari 2012

Snowboarding

Het uitkraaien van plezier, is hier wel heel letterlijk te nemen!

Daar gaat ie weer!

woensdag 11 mei 2011

Over onze navel-dieren-en-plantentuin


bellybutton

Onze navels.
Er zijn er in alle maten en gewichten.
Hierboven zie je een redelijk stevig exemplaar.
Meestal besteden we er niet zoveel aandacht aan: navels zijn een beetje een verborgen en verwaarloosd lichaamsdeel.
Alhoewel! Sommige vrouwen (en ook mannen denk ik?) versieren hun "buikknopje" wel met een blinkend stukje piercingmetaal.
En zeer recent hebben een groepje Amerikaanse wetenschappers dat hobbelig putje in onze buikwand helemaal uit het vergeethoekje gehaald.

Jiri Hulcr en Andrea Lucky, hebben stalen genomen uit de navels van een 500-tal proefpersonen.
En ze hebben wat gevonden: kijk maar eens op Belly Button Biodiversity!
Maar met heel grote verschillen van persoon tot persoon: een wereld van bacteriën en schimmels met klinkende namen als streptococcus en staphylococcus.
Een beetje schrikaanjagend misschien als je bedenkt dat we zó een aantal ziekteverwekkers redelijk beschermd bij ons dragen.
Maar zo lang ons immuunsysteem goed functioneert levert dit blijkbaar geen risico op.
En wellicht is de aanwezigheid van deze fauna en flora zelfs een essentieel onderdeel van onze gezondheidsbalans.

De soms hoge concentraties aan microben en schimmels in onze navels is volgens de onderzoekers te wijten aan de pokdalige bouw van de huid ter plaatse, met veel vouwen en huidplooien waar de kans op ontwikkelen van micro-organismen groot is.
En in tegenstelling met andere lichaamsholten zoals onze neus en onze oren, wordt er in onze navel geen beschermende vloeistof afgescheiden die het aanwezige microleven beïnvloedt.
Daarenboven zijn navelputjes ook niet de plaatsen die de meest intense wasbehandeling krijgen.

Wees dus blij met je privé planten- en dierentuintje en koester het bewonderend bij een volgende douchebeurt.
Ga je putje dus niet met de hogedrukreiniger te lijf om er de laatste stafylokok af te spuiten.
Respect alstublieft!

zaterdag 18 december 2010

Google Body

Na de aarde, de maan, de ruimte en de diepzee, exploreert Google nu ook het menselijk lichaam!
Sinds een paar dagen kan je de kleinste details van het menselijk lichaam lokaliseren en bekijken via de Google body browser.
Klein probleem weliswaar: je browser moet WebGL ondersteunen en dus ben je aangewezen op Google Chrome en Firefox. In Internet Explorer zal dit niet werken. Je kan altijd een controle uitvoeren via deze testsite

image

Wie regelmatig Google Maps of Google Earth gebruikt zal weinig problemen hebben met de navigatie. Zoomen, roteren, verschuiven verloopt op de bekende wijze.
Alleen met de schuifknoppen moet je wat leren spelen.
Er is ook een zoekfunctie aanwezig, zodat je ook op die manier je weg kan vinden.

Ze zal ook wel gauw merken dat het lichaamsmodel “van de vrouwelijke kunne” is.
Dit wil dus zeggen dat er hier en daar een paar onderdelen meer, maar ook een paar onderdelen minder te vinden zullen zijn.
Bedenk dan dat de body browser zich nog in de ontwikkelingsfase zit.
Aan een mannetje zal er mogelijk wat meer werk zijn… 

In onderstaand filmpje zie je een demonstratie. Maar zelf uitproberen is, zoals steeds, de beste leerschool:

donderdag 9 december 2010

Laat ze niet bevriezen!

File:Modified ear.jpg

Ik weet niet waar jullie ergens piercings dragen: op zichtbare of… onzichtbare
plaatsen?
Met de onzichtbare is er geen probleem.
Want die zitten meestal wel ergens op een warm plekje.
Maar met de zichtbare moet je opletten in deze barre wintertijden.
Want als de temperatuur daalt geraakt onze onbedekte huid minder doorbloed.
Ons lichaam doet onze oren en neuzen dan immers tekort, want onze vitale organen moeten met voorrang bloed krijgen om op temperatuur te blijven.
Maar de zichtbare piercings zitten nu juist in de neusjes en de oortjes zoals je hierboven kan zien.
En die metalen dingetjes kunnen dan zoveel warmte van de omringende huid opslorpen, dat de huid bevriest!
Mannen en vrouwen met oor- en neuspiercings kunnen dus, naast wintertenen ook winteroren en winterneuzen krijgen.
Doe ze dus uit die neus- en oorsiersels als het vriest!
Je moet er dan die rare oorlel van hierboven maar even bijnemen…

zondag 15 augustus 2010

Pikant is gezond

Misschien heb ik met die titel bij sommigen verkeerde verwachtingen gecreëerd.
Dat spijt  me dan.
Dit bericht gaat gewoon over peper.
Maar dan wel over chilipeper.

image

Je weet wellicht uit ervaring hoe pikant die pepers kunnen smaken.
De oorzaak van dat heet gevoel is de stof capsaïcine:

image
Maar dat heet zijn is maar een ambetant (of juist geliefd) randeffect van capsaïcine.
Het was al langer geweten dat die stof interessante geneeskrachtige werkingen vertoont.
Zo blijkt ze de verbranding van vetten in het lichaam te bevorderen.
En ze speelt ook een rol bij de vernietiging van kankercellen.

Recent onderzoek door Chinese wetenschappers heeft nu aangetoond dat capsaïcine ook een uitgesproken bloeddrukverlagend effect heeft.
In Cell Metabolism leggen ze uit dat de cellen die de binnenkant van onze bloedvaten bedekken, door capsaïcine gestimuleerd worden om extra stikstofmonoxide (NO) te produceren. NO doet de bloedvaten ontspannen, waardoor de bloeddruk daalt.
En dat effect blijkt zelfs op lange termijn door te werken. Wellicht een interessant natuurlijk alternatief dus voor de synthetische bloeddrukverlagers (bètablokkers b.v.).

Hou er dus maar rekening mee: op tijd en stond een hete chilipeper in de mond, maakt het hart gezond!

donderdag 1 juli 2010

De boom des levens

imageBeeld afkomstig van het Hillis/Bull lab - University of Texas Austin.

De evolutiebiologen David M. Hillis, Derrick Zwickl, en Robin Gutell van de University of Texas, hebben een fantastische levensboom opgesteld die het evolutionair verband tussen 3000 levenssoorten op aarde weergeeft.
Deze 3000 soorten behoren tot de 6 grote rijken die samen alle leven op onze aarde vertegenwoordigen:
De onderzoekers zijn in staat geweest om aan te tonen hoe deze soorten via evolutie met elkaar verwant zijn, op basis van vergelijkend onderzoek van een stukje van rRNA.
rRNA is zogenaamd ribosomaal RNA, een nucleïnezuur dat in cellen een rol speelt in de synthese van eiwitten, een proces dat zich in alle cellen van alle levende wezens afspeelt.
De keuze van de onderzochte soorten is gemaakt op basis van hun biologisch belang en hun kwantitatief voorkomen.
Bedenk dat het in kaart brengen van die verwantschappen nog maar over een zeer klein deeltje gaat van alle levenssoorten op aarde: 3000 soorten van de geschatte 9.000.000 levenssoorten is nog maar 0,033%!
Maar de mens (homo sapiens) staat er wel bij!

Als je op bovenstaand beeld klikt kom je bij een pdf-bestand terecht.
En kan je naar hartenlust uitvergroten (hou de Ctrl-toets ingedrukt en draai aan het muiswiel).
Links bovenaan zal je dan jezelf terugvinden.

image 
Je zal verstomd staan hoe dicht we evolutionair verwant we zijn met de rattus norvegicus (bruine rat) en de mus misculus (huismuis)!
De Latijnse namen van de soorten moeten je niet afschrikken om die uitgebreide grafiek eens wat grondiger uit te pluizen: Wikipedia en/of Google helpen je vlug aan de Nederlandse naam.

Ik wens je een boeiende ontdekkingstocht.
En: maak er werk van, want morgen is er weer voetbal en de vuvuzela