De koningin en de wrat

Jarenlang heb ik een wrat gehad om mijn linkerhand, in de “vouw” tussen mijn duim en mijn wijsvinger.
Buiten het feit dat “het ding” er zat en dat ik er zo nu en dan wat zat aan te pulken, had ik er weinig last van.
En op een zekere dag was die wrat verdwenen.
Ik herinner het me nog zeer goed: we waren met een groep vrienden op reis in Kreta. En we waren de Samaria-kloof aan het doorstappen.

En geloof het of niet, maar ons gesprek ging over wratten en hoe je die kon laten “wegbidden” door mannen en vrouwen met paranormale gaven.
Toen zag ik het plots: die oneffen bobbel op mijn linkerhand was verdwenen!
Zomaar, zonder dat ik het wist en zonder wrattenbidders.

Maar niet iedereen heeft zoveel wrattengeluk.
Tiye, de naar het schijnt voor de rest heel mooie grootmoeder van farao Toetanchamon, had een wrat… op haar voorhoofd!
Opvallender kan wel niet…

Dat het extra stukje huid op het voorhoofd van mummie KV35EL, van een wrat afkomstig is, is de mening van Mercedes González, directeur van het Instituto de Estudios Científicos en Momias in Madrid.
De archeologe ontdekte het opvallend stukje huid toen ze de mummie bestudeerde in het museum van Cairo.
Volgens andere archeologen is het niet noodzakelijk een wrat geweest.
Het kan ook een goedaardige tumor geweest zijn.

Wat er ook van zij, een “tache de beauté” was het zeker niet.
Of toch? Een schoon wratje is ook niet lelijk...

Ma’at en de oriëntatie van de Egyptische tempels

In 1995 maakten Mia, Leen en ik een prachtige reis door een deel van Egypte.
Al 14 jaar geleden realiseer ik mij nu. 
In feite ging het om een cruise op de Nijl langsheen de indrukwekkende archeologische sites van de Nijlvallei: Luxor, Karnak, Esna, Edfu, Abu Simbel,… 
Vooral Mia was in wolken over al het interessante dat we daar te bewonderen kregen.
Als lerares geschiedenis heeft ze immers steeds een bijzondere voorkeur gehad voor de Egyptische geschiedenis en de Egyptische archeologie.

Wat mij persoonlijk altijd heeft geboeid, is de koppeling tussen de archeologische sites en de astronomie.
Zo is er de merkwaardige gelijkenis tussen de oriëntatie van het piramidencomplex van Gizeh en de sterren in de Oriongordel:
 

Er is ook de vrijwel perfecte noord-zuid een oost-west oriëntatie van de zijvlakken van de piramiden, zoals je op het beeld hierboven kan zien. Er wordt verondersteld dat de piramidenbouwers zich ook voor dit precisiewerk op de sterren richtten.
Ook de kokers die o.a. in de grote piramide van Cheops aanwezig zijn, hebben een richting die samenvalt met de hoek waaronder belangrijke sterren gezien werden in 2500 v.C

 
Bedenk dat in die tijd Thuban de poolster was. D.w.z. de schijnbaar stilstaande ster die in het verlengde van de aardas ligt en waarrond de hele sterrenhemel schijnt te circuleren.