Wit of rood? Laat het ijzergehalte beslissen!

Ik drink graag een glas wijn.
Bij voorkeur rode wijn. Soms zelfs bij vis. Want die gewoonte van rood bij vlees en wit bij vis lijkt mij een beetje doorbroken.
Maar bij mosselen b.v. drink ik altijd wit.


Rood smaakt daar volgens mij niet bij.
En ik ben niet alleen. De meeste mensen maken de keuze voor wit als ze mosselen, oesters, kreeft eten.
Rode wijn geeft bij zeevruchten naar het schijnt zelfs dikwijls een rare “visachtige” nasmaak.
Je kan je afvragen vanwaar die ongezellige (na)smaak van rode wijn bij die lekkere dingen dan wel komt?

Japanse scheikundigen, werkend voor Mercian Corporatiion, een grote producent van wijn en sterke dranken in Fujisawa , wilden dat ook wel eens weten.
Ze publiceerden zeer recent hun bevindingen in een artikel in de Journal of Agricultural and Food Chemistry (JAFC).
Ze lieten ervaren wijnproevers 38 soorten rode en 26 soorten witte wijn drinken bij Sint-Jacobsschelpen.
De proefpersonen moesten aanduiden bij welke wijnen de onaangename smaak en nasmaak het sterkst was.
Die wijnen werden dan uitgebreid chemisch onderzocht.
En daaruit bleek dat de oorzaak van het negatief effect te wijten is aan een te hoog ijzergehalte in de wijn.
En ja hoor: bij rode wijnen is dat ijzergehalte doorgaans een heel stuk hoger dan bij witte wijnen. Maar dit geldt niet voor alle rode wijnen. En niet alle witte wijnen scoren laag qua ijzerconcentratie.
Het ijzergehalte in wijn hangt samen met de samenstelling van de grond van de wijngaarden en de verdere behandeling van de druiven na de oogst.

Nu de dader gevonden is, kunnen de wijnboeren (en de chemisten die ze in dienst hebben) nadenken hoe ze iets kunnen doen aan die ijzercontaminatie.
Maar toch: een rood wijntje bij een portie Zeeuwse Jumbo’s?
Ik laat in dat geval toch liever mijn gehemelte strelen door een fluwelen Tokay Pinot Gris!


En voor de lekkerste mosselen moet je eens naar Phillippine gaan.
Je zal er geen spijt van hebben.

Het Vinne en Zoutleeuw: prachtig!

Ondanks het drukkend warme weer hebben we gisteren toch een wandelingske van een 12-tal km gemaakt.
We zijn niet heel dicht bij de deur gebleven.
We hebben ons verplaatst naar Zoutleeuw in Vlaams-Brabant.
Toch een 35 km van Romershoven af.
Maar het loonde echt de moeite.
De wandeling georganiseerd door de Zoutleeuwse wandelclub Halewijn liep voor een groot deel door het natuurreservaat Het Vinne.

Het werd één van de mooiste natuurwandelingen die we ooit maakten.
Het Vinne is een uniek wandel- en recreatiegebied. De ongerepte schoonheid van dit gebied wordt, volgens mij, nergens in Vlaanderen geëvenaard.
Via vlonderpaden wandel je over het meer tussen een zeer rijke fauna en flora: kikkers, libellen, eenden, reigers, rietkragen, lisse, dotterbloemen, zeggesoorten…

En toch is dit maar heel recent weer mogelijk.
Tot een vijftal jaar geleden werden de oude turfputten die nu opnieuw het Vinne-meer vormen, kunstmatig droog gehouden omwille van de populierenplantages.
De beslissing om die plantages te kappen en het oude meer weer te laten volstromen heeft ervoor gezorgd dat dit waardevol natuurgebied zich langzaam in zijn oorspronkelijke toestand kan herstellen.
En dat wij er prachtig kunnen wandelen.
Wie meer wil weten over de ecologie, de geologie en de historiek van Het Vinne, kan op de site van Natuurpunt Zuid-Oost Brabant terecht.

Dat Het Vinne (“het ven”) oorspronkelijk een turfput was, heeft men achterhaald aan de hand van een charter van hertog Jan I van Brabant uit 1248, dat de inkomsten uit de turfwinning vermeldt.
En daarmee zijn we meteen aanbeland bij het rijke historische verleden van Zoutleeuw.
Van de 12de tot de 15de–16de eeuw was Zoutleeuw een belangrijke handelsstad, gekend om zijn lakenindustrie en gelegen op de toen zeer belangrijke zoutroute.
De oorlogen tussen Frankrijk en Engeland en de godsdienstvetes tussen katholieken en protestanten lagen mee aan de basis van het verval van het stadje.
Maar de rijkdom van weleer zie je nog schitterend weerspiegeld in het stadscentrum, met zijn indrukwekkend stadhuis, zijn vleeshuis, zijn lakenhuis en vooral ook zijn romaans-gotische Sint-Leonarduskerk.


Gelukkig bleef die prachtige kerk gespaard van de beeldenstorm.
De kerkschatten die er nog te zien zijn getuigen van de enorme welvaart van weleer. De kerk wordt niet voor niets het reliekschrijn van Brabant genoemd.

Zoek je een dagtrip om duimen en vingers van af te likken: ga naar Zoutleeuw.
Wandel door het rustgevende Vinne en verwonder je over het goed bewaard historisch centrum van dit gezellige Vlaams-Brabants stadje.

Groententips

Een paar dagen geleden had ik het over ons bezoek aan het Proefstation voor Groententeelt te St-Katelijne-Waver (PSKW).

Daar wordt landbouwkundig onderzoek gedaan naar nieuwe teelttechnieken en –methodes. Zoals je op de foto hierboven kan zien, gebeurt dit onderzoek in een uitgebreid serrenpark én in volle grond. M.a.w. onder praktijkomstandigheden.
Er wordt ook onderzocht hoe bestaande technieken kunnen verbeterd worden en hoe men praktisch de kwaliteit van groenten kan optimaliseren.


De hele Belgische groentensector kan van dit onderzoekswerk zijn profijt halen.
Maar ook de gewone man en vrouw.
Niet alleen omdat we als consument uiteraard mee profiteren van de kwaliteitsverbeteringen in de groententeelt. Maar ook omdat het onderzoekscentrum brochures publiceert met erg nuttige informatie voor de verbruiker.
Ken je b.v. de maximale bewaartermijnen voor de volgende ingevroren voedingsmiddelen?

En zo vind je nog meer nuttige tips als je op het beeld hieronder klikt.
Een echte aanrader. Dus downloaden maar.


En als je met je vereniging eens een boeiende en leerrijke dagtrip wil organiseren: ‘t Grom, het PSKW en de Mechelse Veilingen: niet twijfelen.