QR-codes: spielerei of niet?

Je ziet ze stilaan overal opduiken, de QR-codes.
QR staat voor Quick Response.
Het gaat om een barcode in twee dimensies.
In die code kan van alles verborgen zitten: een internetadres, een tekst, een telefoonnummer, een SMS,…
Nu smartphones en tablets meer en meer in gebruik zijn, worden QR-codes algemener toegepast, omdat op die toestellen kleine programmaatjes (“apps”) te installeren zijn waarmee die codes te scannen zijn.
Door het scannen word je onmiddellijk doorverbonden naar een website met meer informatie of… meer reclame:

Toen we deze zomer op bezoek waren in het Hunebedcentrum in Borger zag ik op het wandelpad zowaar een QR-code waarmee je onmiddellijk meer informatie over de Keientuin van het centrum kon oproepen:

Mijn schoonzoon Maarten is ook een QR-freak.
Een paar dagen geleden stuurde hij mij een QR-code met de naam van zijn pasgeboren zoontje Jesse:

Als je ook eens je eigen QR-code wil maken, dan kan dat eenvoudig op Kawa.
En wie geen smartphone of iPad2 heeft om de codes te scannen, dan dat ook vanop zijn PC, op voorwaarde dat er een webcam aanwezig is.
Je moet dan wel nog eerst Desktop QR-reader en Adobe Air installeren.
Meer informatie vind je bijvoorbeeld bij Dansl.
Is dat allemaal gelukt, dan lees je hieronder mijn QR-boodschap.
Succes!

Komt LiFi na WiFi?

Velen van ons maken al dagelijks gebruik van draadloze netwerken.
WiFi is dus ingeburgerd.
Maar als je bijvoorbeeld met meerdere toestellen via hetzelfde WiFi-netwerk aan het surfen bent, mag je niet ongeduldig worden. Want snel gaat het dan niet meer.
Probleem dus, want wachten kan niet meer in deze tijd.

Wifi werkt met radiogolven in het 2,4 of 5,0 GHz-gebied.
Maar radiogolven zijn natuurlijk niet de enige soort golven in het elektromagnetisch spectrum.
Ik zet ze hier nog eens eventjes allemaal op een rijtje:

Ik heb bewust zichtbaar licht in een kadertje gezet, omdat de Duitse fysicus Harald Haas een methode ontwikkeld heeft waarbij data draadloos getransporteerd worden met behulp van LED-licht.
Waar het op neer komt: de intensiteit van het LED-licht wordt met een zeer hoge frequentie gevarieerd. Zo snel dat ons oog die variaties niet kan waarnemen. Maar geschikte sensoren kunnen dit wel.
Draadloos datatransport met licht: Lifi in plaats van Wifi !

Volgens Haas kunnen zo datastromen gerealiseerd worden van veel meer dan de 10 megabit per seconde die nu met WiFi mogelijk zijn.
Daarenboven gaat zichtbaar licht, in tegenstelling tot radiogolven, niet door muren heen: veel minder beveiligingsproblemen.
Haas is er van overtuigd dat in de nabije toekomst de data voor onze laptops en smartphones gewoon via de kamerverlichting zal uitgezonden worden.
En minstens even belangrijk: gedaan met de welles-nietes discussie over de schadelijkheid van hoogfrequente radiogolven (zoals die welke voor GSM-communicatie worden gebruikt): zichtbaar licht is onschadelijk, des temeer omdat zijn systeem zelfs bij zeer lage lichtintensiteiten werkt.
Veel belovend dus.
Binnenkort(?) moet je dus maar gewoon je LED-lamp aandoen om naar mijn blogje te surfen.
En kijk maar eens hoe Harald Haas dat zelf allemaal uitlegt: