Het was al een tijdje aangekondigd, maar nu is het er: Google Maps Cube
In dat online spelletje moet je met de muis een blauw balletje op een kubus vol Google Maps naar één of meer bestemmingen laten rollen.
De ouderen onder ons zullen zich nog die houten doosjes herinneren waar je kleine metalen balletjes in gaatjes moest doen rollen.
Daar lijkt het heel goed op.
Bij Google Maps Cube speel je evenwel virtueel én online én in 3D.
Maar van je behendigheid wordt minstens evenveel geëist.
Vooral als je tot de hogere levels doordringt moet je je zenuwen en je “muisspieren” onder controle kunnen houden.
Misschien een leuk tijdverdrijf op een regenachtige dag.
Maar schijnt de zon: trek dan naar buiten en stel Google Maps Cube uit tot nattere tijden.
Milde reflecties van Hervé Tavernier op heden en verleden met ook wat tips, nieuwtjes, spelletjes en puzzelkes.
Posts tonen met het label spel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label spel. Alle posts tonen
woensdag 2 mei 2012
zondag 29 mei 2011
Angry Birds
Zaterdag en dus tijd voor een beetje ontspanning.
Ik ga hier maar eens meedoen met de internet-spelletjes hype van het moment: we gaan Angry Birds online spelen.
Angry Birds is eigenlijk een fysica-spelletje.
Het steunt op de wetten van de schuine worp:
De projectielen zijn hier… vogeltjes.
De lanceerinstelling is een katapult.
Het doel: een stellage waarin (groene) varkentjes verscholen zitten.
De bedoeling: zo snel mogelijk alle varkentjes naar de varkenshemel helpen.
En er zijn vogeltjes van allerlei pluimage:
De rode zijn doodgewone projectielen.
Maar alle andere doen bijzondere dingen als je op het speelscherm tikt.
Grijze vermenigvuldigen zich.
Gele versnellen en vernietigen vooral hout.
Zwarte ontploffen.
Witte laten bomeieren vallen.
Enfin bekijk maar eens hoe je het spelleke moet spelen in het filmpje hieronder.
En laat dan het kind maar in je bovenkomen.
Speel het spel!
Je vindt het onder het YouTube-filmpje.
Zorg dat je soep niet koud wordt…
Hier kan je spelen.
Ik zou dit spel kunnen embedden, maar dan blijft een jankend melodietje ons eeuwig enerveren.
Niet dus.
Klik maar op het beeld hieronder en zet de klank uit als je dat nodig vindt…
Ik ga hier maar eens meedoen met de internet-spelletjes hype van het moment: we gaan Angry Birds online spelen.
Angry Birds is eigenlijk een fysica-spelletje.
Het steunt op de wetten van de schuine worp:
De projectielen zijn hier… vogeltjes.
De lanceerinstelling is een katapult.
Het doel: een stellage waarin (groene) varkentjes verscholen zitten.
De bedoeling: zo snel mogelijk alle varkentjes naar de varkenshemel helpen.
En er zijn vogeltjes van allerlei pluimage:
De rode zijn doodgewone projectielen.
Maar alle andere doen bijzondere dingen als je op het speelscherm tikt.
Grijze vermenigvuldigen zich.
Gele versnellen en vernietigen vooral hout.
Zwarte ontploffen.
Witte laten bomeieren vallen.
Enfin bekijk maar eens hoe je het spelleke moet spelen in het filmpje hieronder.
En laat dan het kind maar in je bovenkomen.
Speel het spel!
Je vindt het onder het YouTube-filmpje.
Zorg dat je soep niet koud wordt…
Hier kan je spelen.
Ik zou dit spel kunnen embedden, maar dan blijft een jankend melodietje ons eeuwig enerveren.
Niet dus.
Klik maar op het beeld hieronder en zet de klank uit als je dat nodig vindt…
vrijdag 12 februari 2010
Allo pompiers
Ook bij het spelleke van deze week moet je gekleurde balletjes naar een doel brengen.
Hierboven zie je al wat daarmee bedoeld wordt.
Maar je ziet misschien ook al dat het voor het welslagen in dit spel een voordeel kan zijn als je enige “pompierservaring” hebt.
Je moet immers de weg langswaar de balletjes moeten lopen, op bepaalde plaatsen "bewerken" door tegen beweeglijke objecten aan te spuiten. Niet simpel, dat zal je wel ondervinden...
Je kan de spuit met de muis bewegen.
De spuitkop kan je met de pijltjestoetsen naar links en naar rechts op breed (zwakkere straal) of smal (sterkere straal) instellen.
En geen nood: water is er genoeg in voorraad.
Klik dus op het beeld hierboven en spuiten maar.
Zorg dat ge niet nat wordt.
vrijdag 5 februari 2010
Goede bommenleggers (m/v) gevraagd
Het vrijdagspelleke van deze week speelt met overtuiging in op de lust die ons zo nu en dan wel eens bekruipt: de boel laten ontploffen.
Dat is wat je moet doen: door verbindingsstukken, kisten en muren te slopen met dynamiet, moet je de weg vrijmaken om auto’s of moto’s hun doel te laten bereiken.
Daarvoor moet je de bommen oordeelkundig plaatsen, rekening houdend met de wetten van de fysica.
De bommen plaats je door ze naar de geschikte plaats te slepen en dan met de muis te klikken.
Ze laten ontploffen op het beste moment doe je door op de detonator te klikken.
Ik kan je verzekeren: een spel waar nadenken en inschatten noodzakelijk zijn!

Vóór je op het beeld hierboven klikt om aan het sloopwerk te beginnen, nog even een overzicht van wat je de lucht kan laten invliegen en wat niet:
Dat is wat je moet doen: door verbindingsstukken, kisten en muren te slopen met dynamiet, moet je de weg vrijmaken om auto’s of moto’s hun doel te laten bereiken.
Daarvoor moet je de bommen oordeelkundig plaatsen, rekening houdend met de wetten van de fysica.
De bommen plaats je door ze naar de geschikte plaats te slepen en dan met de muis te klikken.
Ze laten ontploffen op het beste moment doe je door op de detonator te klikken.
Ik kan je verzekeren: een spel waar nadenken en inschatten noodzakelijk zijn!
Vóór je op het beeld hierboven klikt om aan het sloopwerk te beginnen, nog even een overzicht van wat je de lucht kan laten invliegen en wat niet:
vrijdag 29 januari 2010
Grayscale
Weer een leuk denkspelletje deze week.
Het kleine witte bolletje ben jij.
Je moet naar de grote witte bol toe.
Langs de dunne buisjes.
De muis of de pijltjestoetsen zorgen voor de verplaatsing.
Maar let op: op sommige plaatsen is de weg geblokkeerd!
Dat kan je herstellen door de raderen of de wielen te doen draaien door er over te lopen.
Dus: nadenken en draaien tot je verder kan.
Klik maar op het beeld en amuseer je.
Het kleine witte bolletje ben jij.
Je moet naar de grote witte bol toe.
Langs de dunne buisjes.
De muis of de pijltjestoetsen zorgen voor de verplaatsing.
Maar let op: op sommige plaatsen is de weg geblokkeerd!
Dat kan je herstellen door de raderen of de wielen te doen draaien door er over te lopen.
Dus: nadenken en draaien tot je verder kan.
Klik maar op het beeld en amuseer je.
vrijdag 22 januari 2010
Tetris op zijn kop
Over Tetris geraken we nooit uitgepraat.
Onlangs kwam ik op het internet één van de gekste versies tegen.
Hier moet je de computer draaien en niet de blokjes om lijnen te maken!
Ik bedoel natuurlijk niet de PC bij u thuis, maar de PC op het computerscherm…
De computer draai je met de spatiebalk.
De blokjes verschuif je met de pijltestoetsen. Maar let op: als de computer op zijn kop staat wordt onder natuurlijk boven…
Te gek, maar wel amusant!
Onlangs kwam ik op het internet één van de gekste versies tegen.
Hier moet je de computer draaien en niet de blokjes om lijnen te maken!
Ik bedoel natuurlijk niet de PC bij u thuis, maar de PC op het computerscherm…
De computer draai je met de spatiebalk.
De blokjes verschuif je met de pijltestoetsen. Maar let op: als de computer op zijn kop staat wordt onder natuurlijk boven…
Te gek, maar wel amusant!
vrijdag 15 januari 2010
Tetris in balans
In het spelleke van deze week moet je een balans “in evenwicht” brengen in combinatie met Tetris.
Echt in evenwicht moet de balans niet zijn, maar het massaverschil mag nooit groter zijn dan wat op de centrale steunstijl is aangegeven: zie het beeld hieronder.
Je moet dus tetrisachtige blokjes met de muis naar de balanspannen slepen tot aan de voorwaarde voor het verschil in massa voldaan is.
Met de spatiebalk kan je de blokjes draaien terwijl je ze met de muis versleept.
En… als de blokjes een “tetrisrij” vormen verdwijnen ze zoals in de echte Tetris.
Ik moet niet uitleggen dat dit zijn gevolgen heeft voor de massa op de schalen en dus voor het massaverschil…
Mooi denkspelletje vind ik. Klik maar eens.
Echt in evenwicht moet de balans niet zijn, maar het massaverschil mag nooit groter zijn dan wat op de centrale steunstijl is aangegeven: zie het beeld hieronder.
Je moet dus tetrisachtige blokjes met de muis naar de balanspannen slepen tot aan de voorwaarde voor het verschil in massa voldaan is.
Met de spatiebalk kan je de blokjes draaien terwijl je ze met de muis versleept.
En… als de blokjes een “tetrisrij” vormen verdwijnen ze zoals in de echte Tetris.
Ik moet niet uitleggen dat dit zijn gevolgen heeft voor de massa op de schalen en dus voor het massaverschil…
Mooi denkspelletje vind ik. Klik maar eens.
vrijdag 8 januari 2010
Rush Hour...als je niet positief blaast.
We hebben kerstavond rustig gevierd bij Lutgart en Ivo.
Ze hadden lekker gekookt. We hadden een fijne babbel.
En… ik kreeg twee geschenkjes waarmee ik heel blij was. En nog altijd ben.
Het eerste was iets heel praktisch: een elektronische ademtester, waarmee je kan inschatten of het alcoholgehalte in je bloed niet de toelaatbare grens van 0,5‰ overschreden heeft. Een soort elektronisch “in- het-zakje-blazen-toestel”.

En het toestelletje bewees al onmiddellijk zijn nut op het einde van de avond. Wegens de lekkere wijn mocht Mia BOB zijn.
Het tweede cadeautje was minstens even leuk: een spelleke.
Een schuifspelleke met autootjes, waarbij het er op aan komt om de autootjes op een parkeerplaats zó te verschuiven dat het rode autootje vrije doorgang krijgt om van de parking af te rijden.
Die uitleg kan onduidelijk klinken. Maar geen nood. Ik bied jullie hier, op vrijdag spellekesdag, een onlineversie van Rush Hour aan.
Probeer het maar eens door op bovenstaand beeld te klikken.
Ik kan het jullie verzekeren: je bent voor uren zoet.
En voor je begint: vergeet niet “in het zakje te blazen”…
Bedankt Lutgart en Ivo.
Ze hadden lekker gekookt. We hadden een fijne babbel.
En… ik kreeg twee geschenkjes waarmee ik heel blij was. En nog altijd ben.
Het eerste was iets heel praktisch: een elektronische ademtester, waarmee je kan inschatten of het alcoholgehalte in je bloed niet de toelaatbare grens van 0,5‰ overschreden heeft. Een soort elektronisch “in- het-zakje-blazen-toestel”.
En het toestelletje bewees al onmiddellijk zijn nut op het einde van de avond. Wegens de lekkere wijn mocht Mia BOB zijn.
Het tweede cadeautje was minstens even leuk: een spelleke.
Een schuifspelleke met autootjes, waarbij het er op aan komt om de autootjes op een parkeerplaats zó te verschuiven dat het rode autootje vrije doorgang krijgt om van de parking af te rijden.
Die uitleg kan onduidelijk klinken. Maar geen nood. Ik bied jullie hier, op vrijdag spellekesdag, een onlineversie van Rush Hour aan.
Probeer het maar eens door op bovenstaand beeld te klikken.
Ik kan het jullie verzekeren: je bent voor uren zoet.
En voor je begint: vergeet niet “in het zakje te blazen”…
Bedankt Lutgart en Ivo.
vrijdag 25 december 2009
Weg met de Kerstfrustraties
Je kent wellicht wel Jenga.
Dat blokjesspel waarbij je van een toren om beurt een blokje moet wegnemen zonder de toren te laten instorten.
Het spelleke van deze week heeft juist de tegengestelde bedoeling.
Je moet projectielen op een blokjestoren schieten tot hij helemaal afgebroken is en er geen enkel blokje meer op de ondersteuning overblijft.
Klik in de groene cirkel om je projectiel op te laden.
Hoe langer je de muisknop ingedrukt houdt, hoe zwaarder je kanonbal wordt. Hoe verder je de ingedrukte muisknop van de kanonbal wegtrekt, hoe groter de energie van het projectiel wordt.
Het is een kwestie van wikken en wegen en juist richten.
Let op: groene blokjes wegschieten levert punten, rode blokjes wegschieten kost je punten!
En ook de aard van de ondersteuning speelt een rol.
Grijze ondersteuning is ruwe steen waarop de blokjes moeilijk schuiven.
Zwarte ondersteuning is veerkrachtige rubber.
Lichtblauwe ondersteuning is glibberig ijs.
Vooruit dan maar: klik op bovenstaand beeld en schiet al je Kerstfrustraties weg!
Dat blokjesspel waarbij je van een toren om beurt een blokje moet wegnemen zonder de toren te laten instorten.
Het spelleke van deze week heeft juist de tegengestelde bedoeling.
Je moet projectielen op een blokjestoren schieten tot hij helemaal afgebroken is en er geen enkel blokje meer op de ondersteuning overblijft.
Klik in de groene cirkel om je projectiel op te laden.
Hoe langer je de muisknop ingedrukt houdt, hoe zwaarder je kanonbal wordt. Hoe verder je de ingedrukte muisknop van de kanonbal wegtrekt, hoe groter de energie van het projectiel wordt.
Het is een kwestie van wikken en wegen en juist richten.
Let op: groene blokjes wegschieten levert punten, rode blokjes wegschieten kost je punten!
En ook de aard van de ondersteuning speelt een rol.
Grijze ondersteuning is ruwe steen waarop de blokjes moeilijk schuiven.
Zwarte ondersteuning is veerkrachtige rubber.
Lichtblauwe ondersteuning is glibberig ijs.
Vooruit dan maar: klik op bovenstaand beeld en schiet al je Kerstfrustraties weg!
vrijdag 18 december 2009
Sterren van Bethlehem
Vandaag een (tamelijk) gemakkelijk spelleke.
Hoe zit het in mekaar?
Je kijkt naar een sterrenhemel. Daarin zijn de sterren onderling met lijnen verbonden, zodat ze een sterrenbeeld vormen.
Maar dat sterrenbeeld in niet onmiddellijk te zien.
Je moet met de muis de sterrenhemel verdraaien tot er een herkenbaar beeld verschijnt. Denk niet dat dit één van de gekende dierenriemfiguren moet zijn; vissen, maagd, leeuw,…
Neen het kan “van alles” zijn: Homer Simpson, een kat, de Eiffeltoren,…

In het begin wordt je geholpen: een cirkeltje geeft aan in welke richting je de muis moet bewegen om resultaat te hebben.
Maar na een drietal oefeningen moet het zelf uitvinden.
Een tip: beweeg de muis langzaam.
Probeer het maar eens door op onderstaand beeld te klikken.
Misschien vind je wel de ster van Bethlehem.
Als die nog bestaat tenminste in deze ho-ho-ho-ho-wereld…
Hoe zit het in mekaar?
Je kijkt naar een sterrenhemel. Daarin zijn de sterren onderling met lijnen verbonden, zodat ze een sterrenbeeld vormen.
Maar dat sterrenbeeld in niet onmiddellijk te zien.
Je moet met de muis de sterrenhemel verdraaien tot er een herkenbaar beeld verschijnt. Denk niet dat dit één van de gekende dierenriemfiguren moet zijn; vissen, maagd, leeuw,…
Neen het kan “van alles” zijn: Homer Simpson, een kat, de Eiffeltoren,…
In het begin wordt je geholpen: een cirkeltje geeft aan in welke richting je de muis moet bewegen om resultaat te hebben.
Maar na een drietal oefeningen moet het zelf uitvinden.
Een tip: beweeg de muis langzaam.
Probeer het maar eens door op onderstaand beeld te klikken.
Misschien vind je wel de ster van Bethlehem.
Als die nog bestaat tenminste in deze ho-ho-ho-ho-wereld…
vrijdag 11 december 2009
Perfect evenwicht
Voor mensen die hun zenuwen onder controle kunnen houden is dit vrijdagspel een fluitje van een cent.
Je moet de gekleurde figuurtjes met de muis op de zwarte steunvorm plaatsen, zodanig dat er geen enkel afvalt.
Om ze te plaatsen moet je klikken als ze op hun bestemming zijn.
Maar vóór je klikt en plaatst, kan je ze nog draaien met de toetsen A (naar links) en D (naar rechts).
En als je de blokjes in evenwicht kan krijgen, kan je nog extra punten verdienen door zoveel mogelijk rode diamanten bij te plaatsen
In het voorbeeld hierboven heb ik alle figuurtjes in evenwicht geplaatst, én ik heb er (slechts) één diamant bij kunnen leggen, zonder het bouwsel te verstoren.
Klik op het beeld en test je handigheid en concentratievermogen.
Tussen haakjes: dit is de nieuwe versie van het spel dat ik jullie op vrijdag 9 oktober al liet spelen.
vrijdag 4 december 2009
Laserspel
Deze week weer een spel en geen puzzel.
Maar dit spel is eigenlijk ook een puzzel.
De rode bolletjes zijn lasers die rode laserstralen uitsturen.
Je moet nu de lasers zó verplaatsen dat alle blauwe bollen door laserstralen doorlopen worden.
Een mogelijke uitkomst voor de situatie hierboven is dus:
Niet erg moeilijk, maar hoe hoger het level, hoe moeilijker het wordt om de juiste positie te vinden.
Klik maar op één van bovenstaande beelden om het eens te proberen.
En heb dan even het geduld om een aantal reclameboodschappen te laten passeren...
Maar dit spel is eigenlijk ook een puzzel.
De rode bolletjes zijn lasers die rode laserstralen uitsturen.
Je moet nu de lasers zó verplaatsen dat alle blauwe bollen door laserstralen doorlopen worden.
Een mogelijke uitkomst voor de situatie hierboven is dus:
Niet erg moeilijk, maar hoe hoger het level, hoe moeilijker het wordt om de juiste positie te vinden.
Klik maar op één van bovenstaande beelden om het eens te proberen.
En heb dan even het geduld om een aantal reclameboodschappen te laten passeren...
vrijdag 27 november 2009
Een merkwaardig spelleke
Ik onderbreek vandaag even de puzzelreeks
voor een spelleke.
En wel een heel bijzonder spelleke vind ik
Niet zozeer omwille van de moeilijkheidsgraad, maar omwille van de vormgeving en vooral de inhoud.
Ik leg dat een beetje uit. Maar je zal het zelf moeten ondervinden.
Jij (een klein ventje in het spel) loopt door verschillende scenes.
Bewegen gebeurt met de klassieke toetsen: pijltjes rechts en links om voor- en achteruit te gaan, pijltje omhoog op te springen.
De A-of de Q-toets om een schakelaar om te zetten als dat nodig is.
De P-toets of de Esc-toets om te pauzeren.
De R-toets om het lopende level te herbeginnen.
Maar dan is er de spatiebalk.
En die spatiebalk heeft een bijzondere functionaliteit.
Niet op het einde van de eerste drie levels, want daar dient de spatiebalk gewoon om het groene deurtje naar het tweede level te openen.
Maar nadien wordt dat anders.
Vanaf het vierde level wordt elke beweging die je maakt als het ware geregistreerd door een verborgen camera.
En telkens als je dan op de spatiebalk drukt, maak je een kopie van je zelf! Die kopieën zie je op het beeld hieronder als de kleine grijze ventjes.
En elke kopie herhaalt al je bewegingen die door de verborgen camera zijn gemaakt vóór de kopie geboren werd.
Maar die kopies van je zelf kunnen je helpen.
Je kan er mee samenwerken om de hindernissen te overwinnen. Door bovenop zo’n kopie te springen b.v.
Het is dus kwestie van op het juiste moment het juiste aantal kopieën te maken en er op de juiste manier gebruik van te maken.
Dat moet je zelf maar uitzoeken.
Klik daarvoor op het beeld hieronder.
Het duurt wel even voor het spel echt start. En is eerst zelfs nog een inleidend verhaaltje. Het verklaart wel de titel van het spel, maar je kan dat rustig overslaan als je wil.
Geniet dus maar van The Company of Myself.
voor een spelleke.
En wel een heel bijzonder spelleke vind ik
Niet zozeer omwille van de moeilijkheidsgraad, maar omwille van de vormgeving en vooral de inhoud.
Ik leg dat een beetje uit. Maar je zal het zelf moeten ondervinden.
Jij (een klein ventje in het spel) loopt door verschillende scenes.
Bewegen gebeurt met de klassieke toetsen: pijltjes rechts en links om voor- en achteruit te gaan, pijltje omhoog op te springen.
De A-of de Q-toets om een schakelaar om te zetten als dat nodig is.
De P-toets of de Esc-toets om te pauzeren.
De R-toets om het lopende level te herbeginnen.
Maar dan is er de spatiebalk.
En die spatiebalk heeft een bijzondere functionaliteit.
Niet op het einde van de eerste drie levels, want daar dient de spatiebalk gewoon om het groene deurtje naar het tweede level te openen.
Maar nadien wordt dat anders.
Vanaf het vierde level wordt elke beweging die je maakt als het ware geregistreerd door een verborgen camera.
En telkens als je dan op de spatiebalk drukt, maak je een kopie van je zelf! Die kopieën zie je op het beeld hieronder als de kleine grijze ventjes.
En elke kopie herhaalt al je bewegingen die door de verborgen camera zijn gemaakt vóór de kopie geboren werd.
Maar die kopies van je zelf kunnen je helpen.
Je kan er mee samenwerken om de hindernissen te overwinnen. Door bovenop zo’n kopie te springen b.v.
Het is dus kwestie van op het juiste moment het juiste aantal kopieën te maken en er op de juiste manier gebruik van te maken.
Dat moet je zelf maar uitzoeken.
Klik daarvoor op het beeld hieronder.
Het duurt wel even voor het spel echt start. En is eerst zelfs nog een inleidend verhaaltje. Het verklaart wel de titel van het spel, maar je kan dat rustig overslaan als je wil.
Geniet dus maar van The Company of Myself.
maandag 23 november 2009
Café-puzzelke: een oplossing
Ik heb drie juiste antwoorden ontvangen op het klassieke geldpuzzelke van vorige vrijdag.
Proficiat, Geert, Roger en Frans.
Ik had jullie op het verkeerde been proberen te zetten door in de laatste zin van de opgave te stellen dat de ober nog eens €2 fooi nam. Zijn fooi zat namelijk al in de €27 die hij gekregen had van de 3 mannen! Dus met €27 was alles betaald en elke man kreeg nog €1 terug. En €27 + €1 = €30. Alles klopt, er is geen € verdwenen.
Ik zoek tegen vrijdag naar een nieuwe opgave.
vrijdag 20 november 2009
Café-puzzelke
Weer geen spelleke, wel een puzzelke.
En een klassiekertje denk ik.

Drie mannen zitten samen op café en moeten € 25 betalen.
Iedere man geeft € 10 aan de ober.
Ze zeggen dat de ober € 2 fooi mag houden.
De ober geeft elke man € 1 terug.
Elke man betaalt dus € 9.
De drie mannen samen hebben dus 3 x € 9 = € 27 betaald.
Aangezien de ober € 2 fooi houdt, maakt dat een totaal van € 29.
Maar ze hebben hem samen € 30 gegeven.
Waar is die éne € dan gebleven?
Jullie antwoorden tegen maandag in een al dan niet anonieme reactie op dit bericht of zeker anoniem (tenzij voor mij...) via herve.tavernier2@pandora.be
Tel de centjes maar.
En een klassiekertje denk ik.
Drie mannen zitten samen op café en moeten € 25 betalen.
Iedere man geeft € 10 aan de ober.
Ze zeggen dat de ober € 2 fooi mag houden.
De ober geeft elke man € 1 terug.
Elke man betaalt dus € 9.
De drie mannen samen hebben dus 3 x € 9 = € 27 betaald.
Aangezien de ober € 2 fooi houdt, maakt dat een totaal van € 29.
Maar ze hebben hem samen € 30 gegeven.
Waar is die éne € dan gebleven?
Jullie antwoorden tegen maandag in een al dan niet anonieme reactie op dit bericht of zeker anoniem (tenzij voor mij...) via herve.tavernier2@pandora.be
Tel de centjes maar.
vrijdag 13 november 2009
Roken kan kanker veroorzaken, puzzelen niet (denk ik)
Dat roken niet deugt staat als een paal boven water.
Maar het oplossen van het puzzeltje van vandaag is echt erg gezond, zeker om het functioneren van je hersencelletjes te stimuleren.
Zelfs als het over roken gaat.
Een verstokte roker heeft zich arm gerookt. Hij heeft geen geld meer om sigaretten te kopen. Maar toch geeft hij “de moed” niet op. Hij verzamelt sigarettenpeukjes om daaruit nieuwe sigaretjes zonder filter te fabriceren. Een "boekje" sigarettenvloeitjes kan hij nog wel betalen
Met de moed der wanhoop gaat hij op zoek en hij vindt 25 peukjes.
Met 5 peukjes kan hij één nieuwe sigaret maken. Hij kan dus weer even '”genieten”.
Van hoeveel kankerstokjes?
Je kan me je oplossing weer bezorgen in een reactie op dit bericht of meer anoniem op herve.tavernier2@pandora.be.
Maandag geef ik het ondubbelzinnig antwoord.
Maar het oplossen van het puzzeltje van vandaag is echt erg gezond, zeker om het functioneren van je hersencelletjes te stimuleren.
Zelfs als het over roken gaat.
Met de moed der wanhoop gaat hij op zoek en hij vindt 25 peukjes.
Met 5 peukjes kan hij één nieuwe sigaret maken. Hij kan dus weer even '”genieten”.
Van hoeveel kankerstokjes?
Je kan me je oplossing weer bezorgen in een reactie op dit bericht of meer anoniem op herve.tavernier2@pandora.be.
Maandag geef ik het ondubbelzinnig antwoord.
vrijdag 30 oktober 2009
Het domino-effect
Je kent dat wel van televisie.
Die competitie om zoveel mogelijk dominosteentjes te doen omtuimelen en zo in het Guinness Book of Records te komen.
De steentjes staan in de merkwaardigste en kleurrijkste opstellingen. En het plaatsen van die blokjes is een kwestie van uiterste precisie.
In dit vrijdagspelletje mag dat zelf eens proberen.
In een veel eenvoudiger en minder kleurrijke lay-out.
Maar de eis van precieze plaatsing blijft.
Dus niet teveel straffe koffie drinken vóór je eraan begint, want dan krijg je de “bibberebietjes”.

Klik op het beeld.
Die competitie om zoveel mogelijk dominosteentjes te doen omtuimelen en zo in het Guinness Book of Records te komen.
De steentjes staan in de merkwaardigste en kleurrijkste opstellingen. En het plaatsen van die blokjes is een kwestie van uiterste precisie.
In dit vrijdagspelletje mag dat zelf eens proberen.
In een veel eenvoudiger en minder kleurrijke lay-out.
Maar de eis van precieze plaatsing blijft.
Dus niet teveel straffe koffie drinken vóór je eraan begint, want dan krijg je de “bibberebietjes”.
Klik op het beeld.
vrijdag 23 oktober 2009
Breek de muren af
Vóór we aan het vrijdagspel beginnen: eerst de oplossingen van de (te gemakkelijke ?) Martin Gardner-puzzeltjes van gisteren.
Puzzel 1:
Puzzel 2:
Ik hoop dat je er wat plezier aan beleefd hebt.
En nu het vrijdagspel van deze week.
Het lijkt eenvoudig: breek de muren af door er met een balletje op te gooien.
Maar dat balletje kan je alleen maar manipuleren binnen een roze omhulsel.
Soms moet je gebruik maken van hefbomen. Soms ook van (groene) “teleports” die het balletje onzichtbaar naar een andere plek transporteren.
Sommige levels zijn moeilijk op te lossen, maar het spel biedt het voordeel dat je een te moeilijk level kan laten voor wat het is en naar een volgend overstappen.
Zo geraak ik b.v. niet door level 3…
Probeer dus maar eens en laat mij eens weten hoe je de muur in level 3 hebt geveld.
Puzzel 1:
- eerst steken personen 1 en 2 de brug over (2 min.)
- persoon 1 keert terug (1 min.)
- personen 3 en 4 steken over (10 min.)
- persoon 2 loopt terug (2 min.)
- personen 1 en 2 steken over (2 min.)
Puzzel 2:
Ik hoop dat je er wat plezier aan beleefd hebt.
En nu het vrijdagspel van deze week.
Het lijkt eenvoudig: breek de muren af door er met een balletje op te gooien.
Maar dat balletje kan je alleen maar manipuleren binnen een roze omhulsel.
Soms moet je gebruik maken van hefbomen. Soms ook van (groene) “teleports” die het balletje onzichtbaar naar een andere plek transporteren.
Sommige levels zijn moeilijk op te lossen, maar het spel biedt het voordeel dat je een te moeilijk level kan laten voor wat het is en naar een volgend overstappen.
Zo geraak ik b.v. niet door level 3…
Probeer dus maar eens en laat mij eens weten hoe je de muur in level 3 hebt geveld.
donderdag 22 oktober 2009
Gelukkige verjaardag Martin!
Het is vandaag nog geen spelletjesdag, maar toch ga ik jullie een puzzeltje presenteren. Twee zelfs.
Deze afwijking van mijn normale blogpatroon heeft alles te maken met de verjaardag van Martin Gardner.
Martin Gardner is de man die mij jarenlang elke maand veel plezier, maar ook soms veel hoofdbrekens bezorgd heeft.
Ik lees al sinds 1964 (dus 45 jaar lang!) maandelijks de Scientific American, een populair wetenschappelijk tijdschrift, dat toch vrij diep op de behandelde onderwerpen ingaat.
Maar naast die wetenschappelijke artikels zijn er ook telkens een aantal vaste rubrieken.
Eén daarvan was jarenlang “Mathematical Games”, waarin Martin Gardner telkens een puzzeltje aanbood dat connecties had met wiskunde of wiskundig denken. Soms eenvoudig, soms echte kuitenbijters waar ik geen oplossing voor vond.
Gardner is in 1956 met zijn maandelijkse afleveringen begonnen. Hij was toen 42 jaar. Een filosoof, geen wiskundige.
Je kan wel uitrekenen dat hij nu 95 is geworden.
Dat is eergisteren gebeurd.
Hij heeft in de Scientific American zijn wiskundepuzzels gepresenteerd tot hij 67 werd (in 1981). Nadien werd zijn rubriek door Ian Stewart overgenomen, maar die is er intussen al mee gestopt.
Maar ook nadat Gardner er in de Scientific American mee ophield, is hij blijven schrijven over “recreatieve wiskunde”.
Meer dan 70 boeken heeft hij er over geschreven.
En uitgerekend op zijn 95ste verjaardag is zijn laatste werk verschenen:”Wanneer jij een dikkopje en ik een vis zou zijn”.
En dat is al zijn tweede boek dit jaar!
Van een kranige, productieve negentiger gesproken. Benijdenswaardig.
Dit eerbetoon aan iemand die me in de voorbije jaren veel puzzelplezier bezorgd heeft wil ik afsluiten met jullie twee voorbeelden te geven van Gardner-puzzels.
De eerste puzzel is een variante op het bekende raadseltje van de boer die met een bootje een geit, een wolf en een kool naar de overkant van een rivier moet brengen.
Zijn bootje is klein waardoor hij slechts één “ding” tegelijk kan meenemen. En de wolf en de geit samen achter laten mag niet want dan eet de wolf de geit op. Als de geit en de kool alleen gelaten worden, eet de geit de kool op.
Hoe slaagt hij erin? Je kent dit wellicht.
En nu volgt de Gardner-variante.
Vier personen moeten in het donker een brug oversteken. Maar de brug is krakkemikkig zodat er maximaal twee personen tegelijk kunnen over lopen. De vier hebben maar één zaklamp en die móét mee, anders zien ze niks. De zaklamp zal dus heen en weer moeten meegenomen worden. Elk van de vier personen loopt daarenboven met een verschillende snelheid: de personen 1, 2, 3 en 4 hebben respectievelijk 1, 2, 5 en 10 minuten nodig om over de brug te komen. Als twee personen samen over de brug lopen, hebben ze daar samen zoveel tijd voor nodig als de traagste van die twee. Wat is de snelste tijd (in minuten) waarin de vier de brug kunnen oversteken?
Puzzel nummer twee.
Met tandenstokertjes maak je een model van een giraffe. Hiernaast zie je hoe dat moet.
Je moet nu door één tandenstokertje te verplaatsen de positie van de giraffe veranderen. Maar de vorm van de giraffe moet dezelfde blijven. Hij mag alleen gedraaid en/of gespiegeld worden.
Denk er maar eens over na en probeer het maar eens uit als je nog een paar "stokertjes" liggen hebt. Of andere “stokskes”.
Morgen geef ik de oplossingen.
En… het wekelijks vrijdagspelleke natuurlijk!
Deze afwijking van mijn normale blogpatroon heeft alles te maken met de verjaardag van Martin Gardner.
Ik lees al sinds 1964 (dus 45 jaar lang!) maandelijks de Scientific American, een populair wetenschappelijk tijdschrift, dat toch vrij diep op de behandelde onderwerpen ingaat.
Maar naast die wetenschappelijke artikels zijn er ook telkens een aantal vaste rubrieken.
Eén daarvan was jarenlang “Mathematical Games”, waarin Martin Gardner telkens een puzzeltje aanbood dat connecties had met wiskunde of wiskundig denken. Soms eenvoudig, soms echte kuitenbijters waar ik geen oplossing voor vond.
Gardner is in 1956 met zijn maandelijkse afleveringen begonnen. Hij was toen 42 jaar. Een filosoof, geen wiskundige.
Je kan wel uitrekenen dat hij nu 95 is geworden.
Dat is eergisteren gebeurd.
Hij heeft in de Scientific American zijn wiskundepuzzels gepresenteerd tot hij 67 werd (in 1981). Nadien werd zijn rubriek door Ian Stewart overgenomen, maar die is er intussen al mee gestopt.
Maar ook nadat Gardner er in de Scientific American mee ophield, is hij blijven schrijven over “recreatieve wiskunde”.
Meer dan 70 boeken heeft hij er over geschreven.
En dat is al zijn tweede boek dit jaar!
Van een kranige, productieve negentiger gesproken. Benijdenswaardig.
Dit eerbetoon aan iemand die me in de voorbije jaren veel puzzelplezier bezorgd heeft wil ik afsluiten met jullie twee voorbeelden te geven van Gardner-puzzels.
De eerste puzzel is een variante op het bekende raadseltje van de boer die met een bootje een geit, een wolf en een kool naar de overkant van een rivier moet brengen.
Hoe slaagt hij erin? Je kent dit wellicht.
En nu volgt de Gardner-variante.
Vier personen moeten in het donker een brug oversteken. Maar de brug is krakkemikkig zodat er maximaal twee personen tegelijk kunnen over lopen. De vier hebben maar één zaklamp en die móét mee, anders zien ze niks. De zaklamp zal dus heen en weer moeten meegenomen worden. Elk van de vier personen loopt daarenboven met een verschillende snelheid: de personen 1, 2, 3 en 4 hebben respectievelijk 1, 2, 5 en 10 minuten nodig om over de brug te komen. Als twee personen samen over de brug lopen, hebben ze daar samen zoveel tijd voor nodig als de traagste van die twee. Wat is de snelste tijd (in minuten) waarin de vier de brug kunnen oversteken?
Puzzel nummer twee.
Met tandenstokertjes maak je een model van een giraffe. Hiernaast zie je hoe dat moet.
Je moet nu door één tandenstokertje te verplaatsen de positie van de giraffe veranderen. Maar de vorm van de giraffe moet dezelfde blijven. Hij mag alleen gedraaid en/of gespiegeld worden.
Denk er maar eens over na en probeer het maar eens uit als je nog een paar "stokertjes" liggen hebt. Of andere “stokskes”.
Morgen geef ik de oplossingen.
En… het wekelijks vrijdagspelleke natuurlijk!
vrijdag 16 oktober 2009
Nanotube
Geen gepuzzel deze week. Zelfs geen fysica in het spelleke.
Maar wel zenuwslopend!
Je kent het oude pingpong-spelleke.
Dit is een circulaire versie ervan.
Met de pijltjestoetsen moet je het gele palet sturen en de balletjes terugkaatsen.
Je moet wel een erg koele kikker zijn om dat lang vol te houden. Ik krijg er in elk geval de “bibberewietjes” van.
Klik maar eens op het beeld en laat zie hoe “cool” je bent.
Maar wel zenuwslopend!
Je kent het oude pingpong-spelleke.
Dit is een circulaire versie ervan.
Met de pijltjestoetsen moet je het gele palet sturen en de balletjes terugkaatsen.
Je moet wel een erg koele kikker zijn om dat lang vol te houden. Ik krijg er in elk geval de “bibberewietjes” van.
Klik maar eens op het beeld en laat zie hoe “cool” je bent.
Abonneren op:
Posts (Atom)
