Es gibt wieder Maikäfer!

Er zijn weer meikevers! In Romershoven toch.
En precies op tijd: op 1 mei.
Eigenlijk had ik de eerste donderdagavond 30 april al gezien.
Ik was nog laat in de garage een fiets aan het afregelen (dag Maria!). De garagepoort stond open en plots zag ik "iets" tegen de lamp aanvliegen en naar beneden tuimelen vlak vóór mijn voeten.
Daar lag warempel een meikever met zijn pootjes in de lucht te spartelen. Ik kon mijn ogen niet geloven. Ik denk dat het bijna 50 jaar geleden was dat ik mijn laatste exemplaar gezien had.
Ik heb het beestje voorzichtig opgeschept met een stukje papier en het veilig buiten in de beukenhaag gedeponeerd.

Meteen kwamen al de herinneringen aan vroeger boven. Aan mijn Merelbeekse jeugd.
Hoe we als jongetjes van een jaar of 8 ieder jaar "ronkaards" gingen schudden in de beukenhaag aan de Molenhoek, vlak bij ons huis. Dozen vol.
Hoe we "pasters" omwisselden tegen "mulders". Pasters hadden een stukje zwart schild achter hun kopke. Bij mulders was dat een beetje viltig wit zoals bij het exemplaar hierboven.
Hoe we het aantal voelsprietjes telden in het waaiertje links en rechts van het koppeke.
Hoe we (en nu wordt het wat griezelig - sorry Gaia) met een naald een gaatje maakten in het harde puntig uitsteeksel achteraan en ze dan aan een garendraadje (een "tweindroadsen" in Merelbeke) de lucht in lieten rond onze geurende jasmijnstruik ("djuuzemienen buum"). Om ter hoogst of om ter verst of om ter langst.

Mia lag al in bed, maar ik heb haar wakker gemaakt om het heuglijk nieuws te melden. Ze kon er bijna niet meer van slapen.
's Anderendaags morgens, op de mooie mei, zagen we er nog één.
En Romain onze buurman had er één gevangen naast zijn serretje.
Dát exemplaar heb ik hierboven vereeuwigd.
Het is "ne mulder" geloof ik. En als ik vandaag of morgen "ne paster" vang, wissel ik hem met Romain.
Gelukkig is Mia "heuren tweindroad juust oap" (garendraad juist op)...

Ja Reinhard Mey, waar is de tijd dat er geen meikevers meer waren.
Maar luisteren wil ik wel nog eens naar die mooie ballade van u.
Uit 1974, ook al 35 jaar geleden.

Hier sprak men Nederlands

Jullie zullen het ook wel gehoord of gelezen hebben: vorige woensdag is Fons Fraeters overleden.
Daarmee is weer een stukje uit onze jonge jaren weggeknipt.
"Hier spreekt men Nederlands". In de jaren 70, een paar keer per week, vijf vóór acht, juist vóór het TV-nieuws.
Joos Florquin, de professor, zijn trouwe hond, zijn hovenier en Fons en Annie.
Toen was keurig Nederlands nog een teken van beschaving.
Toen was ABN (kunnen) praten nog maat van je "gestudeerdheid".

De tijden zijn veranderd. Internet, SMS en Twitter domineren nu de communicatie, elk met hun eigen turbotaaltje en met afkortingen waar analfabeten zoals ik een vertaler-tolk voor nodig hebben.
En in de soaps, ook die van de VRT, zouden Fons en Annie zich ook niet Thuis gevoeld hebben. Als Nancy zegt "Kom-de-gij-ook? Da-wist-ekik-nie!" bijvoorbeeld.

En weet je wat achteruit bidden is? Nee? Dan vloek je blijkbaar nooit.
Gelukkig moet ik swaffelen hier niet meer verklaren (denk ik, hoop ik).
Maar als je me zegt dat je in je sleurhut gaat slieberen, dan weet ik (na wat Googelen) dat je in je caravan gaat slapen.

En als ik je een SMS-je stuur met "keb egt bkpn na d afchi. mr glfm, akg" dan weet je zonder twijfel dat ik echt buikpijn heb na de afhaalchinees, maar geloof me, alles komt goed.

Dan ben ik toch blij dat Fons er was.
Zie hem hier nog even aan het werk met de rest van de ploeg en ga ook eens kijken op de site van Klara waar je nog meer filmpjes van die vervlogen taalrubriek kan zien. Geniet van die zalige, rimpelloze taal en van de prachtige gedichten door Annie met de mooie stem. Bijna zo mooi als die van Mia...

Bedankt Fons!

Nën aa-ën oôp

Ik heb vandaag mijn leitje afgehaald op de Hoeseltse cultuurdienst.
Een mooi antiek leitje in een houten kadertje.
Weet je nog hoe we daar met snerpende griffels onze eerste lettertjes op kerfden? Ruik je ook die weeë schimmelgeur nog van dat sponsje dat ons telkens met een nieuwe lei liet beginnen?
Alleen al voor dat leitje ben ik Paul Achten mateloos dankbaar. Maar ook voor de mooie spreuk er in 't Hôessëls opgezet door Jos van de kalligrafie. En heel toepasselijk.
En morgen ga ik mij ne griffel kopen!

Dialect 2

Over dialect gesproken: Roger Stulens stuurde me gisterenavond het volgend Maasstrichts verhaal (klik op het pijltje om het verhaal online te horen of op de link als je het wil downloaden).
Zelfs als je niet alles verstaat zal je verbeelding je wel verder helpen...
Bedankt Roger.
Voor de echte Romelaren: "Bèr den Hollander" zou dat toch eens moeten kunnen horen!