In tijden waarin het doemdenken hoogtij viert (de klimaatcatastrofe bijvoorbeeld), zijn er toch nog altijd super-optimisten die een totaal andere kant op denken.
Ray Kurzweil is er zo één. Hij is ervan overtuigd dat de wetenschap er zal in slagen om binnen 20 jaar mensen onsterfelijk te maken.
Volgens zijn wel erg extreme futuristische visie zal de snel evoluerende nanotechnologie daar een cruciale rol in spelen.
Zo zouden nanobots, dat zijn ultrakleine robots, in ons lichaam bloedcellen kunnen vervangen en hun werk op een duizend maal efficiëntere wijze overnemen.
Dit is maar één van de vele artificiële veranderingen in ons menselijk lichaam die volgens Kurzweil in snel tempo op komst zijn.
Samen met Terry Grossman heeft hij zijn visie op al die toekomstige mogelijkheden in een boek samengebracht: Transcend; nine steps to living well forever.
In het filmpje hieronder hoor en zie je Kurzweil over zijn super-optimistisch boek:
Kurzwell, de super-optimist
Zijn we dan te vroeg geboren?
Eeuwig leven? Ik wil er niet aan denken! Waar gaan we al die menskens een plaatske geven?
Of gaan we ze naar de maan of Mars verhuizen?
Waar is de tijd dat we in Vlaanderen heel ons leven onder onze eigen kerktoren bleven kamperen?
Zou het dan echt zo supersnel veranderen? Super-illusie denk ik…
Scientific American waagt zich in zijn juni-nummer op glad ijs.
Er wordt aan toekomstvoorspelling gedaan. 12 gebeurtenissen die in de komende periode (tegen 2050 b.v.) onze samenleving drastisch zouden kunnen beïnvloeden en die de wereld zouden kunnen veranderen, worden ten tonele gevoerd.
De moeite waard dus om daar eens kennis mee te maken.
En je moet daarvoor nog niet eens een abonnement hebben op het tijdschrift.
Op de website kan je een schitterende interactieve montage bekijken waarin die 12 wereldschokkende gebeurtenissen worden voorgesteld
Niet te missen volgens mij. Klik dus op onderstaand beeld en “geniet” van wat ons en ons nageslacht te wachten staat.
Ik hoop maar dat je er niet depressief van wordt.
Iedereen praat erover.
Ik zal er dus ook maar eens iets over schrijven.
Over het einde van ons aardbolletje in 2012.
Wie hier al een tijdje rondloopt heeft al meerdere keren het einde der tijden horen voorspellen.
Niets nieuws onder de zon dus.
Van vóór mijn tijd, maar erg bekend, is de paniek die Orson Welles in 1938 veroorzaakte met zijn luisterspel “War of the worlds”. Daarin werd een allesvernietigende aanval van buitenaardse wezens aangekondigd.
De reacties van de goedgelovige Amerikanen waren dramatisch.
Maar erger zijn de regelmatig opduikende collectieve zelfmoorden in sekten die het vergaan van de aarde voorspellen.
En in een nog recenter verleden, rond de eeuwwisseling, werden we geconfronteerd met de milleniumvrees en het doemdenken dat er mee gepaard ging.
Vorig jaar was het einde weer nabij toen de LHC (Large Hadron Collider) in Cern-Genève werd opgestart en de vrees ontstond dat onze aarde zou verdwijnen in een zwart gat dat door de collider zou worden gecreëerd. Het was evenwel de collider zelf die in panne viel. Ons bolletje draaide lustig verder… Maar let op: heel binnenkort (eind november?) wordt de LHC weer tot leven gewekt. Je zal er wel weer van horen. In positieve en negatieve zin
En dan nu de 2012-hype.
Het begon allemaal met de interpretatie van een Maya-kalender.
De Vijfde Grote Cyclus van die kalender komt in 2012 aan zijn einde. En naar het schijnt is het einde van elke Grote Cyclus in het verleden altijd gepaard gegaan met een grote natuurramp. Of dat ook zo is valt moeilijk te achterhalen, want het einde van vorige Grote Cycli viel duizenden tot tienduizenden jaren vóór Christus.
Wat zou die grote ramp in 2012 dan wel kunnen zijn?
Volgens sommigen komt de aarde op 21 december van dat jaar in botsing met de mythische planeet X, de planeet Niburu.
Anderen voorspellen dan weer in 2012 een ompoling van het magnetisch veld van de aarde. Dus de magnetische noordpool wordt een zuidpool en omgekeerd. Dit is in de aardgeschiedenis al meer dan eens gebeurt. De laatste keer ongeveer 600.000 jaar geleden. Tijdens die wissel valt het beschermende aardmagnetisch veld “even” weg, met als gevolg dat we gebombardeerd worden door een lawine kosmische straling met een immense invloed op alle leven op aarde.
Maar vooral sinds de lancering van de film “2012” is in Amerika het hek van de dam. De paniekzaaiers weten nu welke catastrofe de Mayakalender precies voorspelt.
En nu de film ook bij ons te zien is, zal ook hier de ongerustheid wel toenemen.
Waarover gaat het in die film?
Volgens de regisseur van de prent, doemdenkspecialist (Independence Day, The day after tomorrow,…) Roland Emmerich, kwam in 2008 de zon in een zogenaamd speciale positie (galactic alignment) tegenover het centrum van onze Melkweg te staan . Daardoor ontstonden en ontstaan er enorme zonnestormen waarbij kolossale neutrinostromen de aarde bombarderen.
In de aardkern veroorzaken die neutrino’s kernreacties waarbij ontelbare hoogenergetische sub-atomische deeltjes ontstaan die onze aarde van binnenuit opwarmen. Dus geen opwarming ten gevolge van broeikasgassen, maar een oververhit keteltje in de aardkern zelf.
Op 21 december 2012 houdt onze planeet het niet meer uit: de aarde barst op veel plaatsen. Aardbevingen en tsunami’s alom. De aardkorst begeeft het en smelt weg. Amen en uit.
Tenzij je op tijd op een ark (niet die van Noë) geraakt bent en op het gehavende, enige overblijvende, Afrikaans continent bent gestrand.
Dan kan je verder voor het voortbestaan van ons ras zorgen. Als je nog fit genoeg bent tenminste
Spectaculaire science-fiction zal je zeggen.
Goed, maar de ernstige NASA vond het toch nodig om de mensen via haar website gerust te stellen.
Er werd zelfs een topwetenschapper, David Morrison, belast om zich via de moderne internet-communicatie (YouTube, Vimeo) tot het volk te richten en de onrust te bedaren.
Maak je testament dus maar klaar of vertrek op tijd naar Afrika.
Jullie weten al dat Isaac Asimov één van mijn favoriete schrijvers is. Eén van zijn meesterwerken is “I robot”. Daarin legt hij de drie basiswetten neer waaraan alle robotten, ten dienste van de mensheid, moeten gehoorzamen. Met het spelleke van vandaag mogen (moeten) jullie zelf een robotje sturen. Ik herinner mij hoe leerlingen jaren geleden in onze school, in de informaticalessen ook zo iets moesten doen met een programma dat “Kareltje de Robot” heette. Mocht iemand zich dat nog herinneren, laat me dat dan eens weten.
Het spel begint redelijk simpel, maar evolueert pittig zoals je wel zal ervaren van zodra je door de eerste levels gehuppeld bent. Je moet een lijst met commando’s opstellen waarmee je het botje laat bewegen tot het de blauwe tegel doet oplichten met een lampje. De commando’s die ter beschikking staan vind je in een rij bovenaan rechts.
Ga vooruit, rechts, links, spring op of neer, lampje, functies.
Wat functies zijn leg ik wat verderop nog uit.
De commando’s die je wil geven, sleep je uit die rij naar het “Main Method”-rooster er onder. Als je denkt dat je reeks het botje op de blauwe tegel brengt en die tegel doet oplichten (vergeet dus het lampje niet!), klik je op GO!
Als je “Main Method”-rooster vol zit met commando’s kan je uit de problemen geraken door een functie op te stellen. Je kan twee functies f1 en f2 opstellen. Dat doe je door commando’s naar een functierooster te slepen. Al deze commando’s zijn dan in één keer als f1 en/of f2 te gebruiken. Je kan zelfs functies in functies gebruiken.
Genoeg geleuterd. Begin er maar aan door op één van de bovenstaande beelden te klikken.
Toen ik gisteren mijn Twitter-avontuur voorstelde had ik het over de enorme invloed die de informatie- en communicatietechnologie heeft op ons dagelijks leven.
Microsoft heeft op 28 februari een filmpje op het net gelanceerd, waarin het bedrijf zijn toekomstvisie voor de komende 10 jaar voorstelt.
Als je dat ziet is de crisis ver weg. Alle problemen waarvoor de media de mensen de dag van vandaag angstig aan het maken zijn (financiële crisis, tewerkstellingscrisis, energiecrisis, klimaatcrisis, bestuurscrisis, veiligheidscrisis, vul maar aan) worden van tafel geveegd.
Dit zal natuurlijk zeker veel te simplistisch zijn, maar ik vind het toch de moeite waard om eens te bekijken. En je weet dat er in 10 jaar veel kan veranderen.
Opvallend is de alomtegenwoordigheid van aanraakschermen, videowanden en transparante displays, tot op betaalkaarten toe.
Merkwaardig zijn de realtime vertaalsystemen waardoor communiceren, zelfs met een Chinees, kinderspel wordt.
Even opvallend is hoe Microsoft, in het begin van het filmpje, accent legt op de onderwijstoepassingen van de komende ICT- technologie.
Ik hoop dat we binnen 10 jaar nog van iets van al dat moois mogen genieten.
Tijdens mijn chemiejaren aan de Rijksuniversiteit Gent, ben ik een grote fan geworden van Isaac Asimov. Isaac Asimov was een Amerikaanse biochemicus met grote verdienste in het populariseren van de wetenschapppen, maar vooral bekend voor zijn sciencefictionverhalen. Ik heb in die tijd dan ook een klein Asimovbibliotheekje verzameld van 26 pockets, vooral non-fiction. Maar toch staat ook zijn sciencefictionmeesterwerk "I Robot" erbij in een Nederlandse vertaling uitgegeven bij Het Spectrum, dé pocketuitgever van die tijd.
26 pockets van een veelschrijver die meer dan 500 boeken heeft geschreven is een peulschil, maar ik ben er toch blij mee.
Ik herinner mij ook nog goed hoe ik eind van de zestiger jaren (1968?) in cinema Plaza aan de Korenmarkt in Gent naar de verfilming van zijn "Fantastische reis door het menselijk lichaam" ging kijken.
Dit was geen schitterende film . Ik weet wel nog goed dat Raquel Welch meedeed. Maar vooral de story was wel heel bijzonder.
Een belangrijk professor, die van achter het IJzeren Gordijn naar het Westen is weggesmokkeld, moet geopereerd worden van een bloedklonter centraal in de hersenen. Een gewone operatie kan niet, maar men kan gebruik maken van een vinding van het geleerde slachtoffer: de tijdelijke miniaturisatie van de materie. Een duikboot met een bemanning van hersenspecialisten en kundige duikbootpiloten worden tot een grootte van 1 micrometer (= 1/1000 mm) gereduceerd en in de bloedbaan van de professor ingespoten om de bloedklonter te verpulveren. In een rush tegen de tijd en na allerlei intriges aan boord, brengen ze hun missie tot een goed einde.
Pure nonsens, onnozele science fiction in 1968.
Maar in 2009!
De nanowetenschap is sedert een paar jaar in volle ontwikkeling. Er worden in de laboratoria allerlei machientjes, motortjes, werktuigjes ter grootte van enkele atomen gefabriceerd.
En en een duikbootje ala Isaac Asimov, om bloedbanen te onderzoeken, is er nu ook bij!
Het is de onderzoekers van de Australische Monash University gelukt een motortje te maken met een dikte van maar een kwart millimeter. Hij heet ‘Proteus’, zoals de duikboot in de film, en maakt gebruik van het piëzo-elektrisch effect. Hierbij produceren bepaalde kristallen onder invloed van druk elektrische spanning, die omgezet kan worden in beweging. Om dit proces in gang te zetten zit er ook nog een batterijtje in de kop verwerkt. Het effect is vooral bekend van elektrische gasaanstekers zoals je er vorige week één in de Aldi kon kopen. Wil je meer weten: Wikipedia heeft over piezoelectricteit een leesbaar artikel
‘Proteus’ is dus zo klein dat hij makkelijk een microrobot door de aderen kan stuwen. Zo kan er op plekken gekeken worden die anders heel moeilijk te bereiken zouden zijn zoals verharde aderen en bloedproppen in de hersenen. Je ziet hier een simulatie van de werking van de miniduikboot.
En wil je nog even terug naar de oude Asimovfilm, dan kan je deze wat aftandse trailer bekijken. Je zit dan weer in de pure science fiction, die intussen toch al wat minder fiction geworden is.
Ray Kurzweil is er zo één. Hij is ervan overtuigd dat de wetenschap er zal in slagen om binnen 20 jaar mensen onsterfelijk te maken.
Van vóór mijn tijd, maar erg bekend, is de paniek die 
En dan nu 
